وانقلاب شاه ومردم را تنها عامل رهائى وآزادى واستقلال ميهن به شمار مىآورد .
واينك متن مورد نظر :
مجلسين با ايمانى قاطع به نظام شاهنشاهى ، كه در طول بيش از 25 قرن منشأ ومبناى قوام ودوم قوميّت وملّيّت كشور ما بوده است ، آغاز سلطنت كورش كبير بنيانگزار شاهنشاهى إيران را به عنوان سرآغاز تقويم ومبدأ تاريخ ملّى إيران به شمار مىآورد « 1 » ، مجلسين با اعتقاد راسخ به أصول حزب رستاخيز ملّت إيران ، اين قطعنامه را در جلسه مشترك مورّخ بيست وچهارم اسفندماه يكهزار وسيصد وپنجاه وچهار تصويب نمودند .
در اين جلسه ابتدأ رئيس مجلس وبعد سناتور دكتر عيسى صديق
هامش
( 1 ) ، بايد دانست كه از صدر اسلام تا كنون همهء مسلمانان جهان مبدأ تاريخ خود را هجرت رسول خدا صلّى الله عليه وآله وسلّم از مكّهء مكرّمه به مدينهء طيّبه قرار دادهاند ، واين تصويبنامهاى كه از مجلسين گذشت ، إعلان به خروج از صفّ مسلمين ، وجدائى از آنان به عنوان عدم اعتناء به شأن رسول خدا بود . مسعودى در كتاب « التّنبيه والإشراف » از ص 195 تا ص 240 آورده است كه مسلمانان از هجرت به بعد براي هر يك از سنوات به مناسبت واقعهء مهمّى كه در آن سنه واقع شده است آن سال را به آن ناميدهاند وآن نام ، عَلَم براي آن سال شده است . سال هجرت را سنة الهجرة گفتند . سال دوّم را سنة الامر ، سال سوّم را سنة التمحيص . سال چهارم را سنة التّرفيه . سال پنجم را سنة الأحزاب . سال ششم را سنة الاستئناس . سال هفتم را سنة الاستغلاب . سال هشتم را سنة الفتح . سال نهم را سنة . . . وسال دهم را سنة حجّة الوداع وسال يازدهم را سنة الوفاة . ودر ص 252 گويد : در سنهء 17 يا 18 عمر با أصحاب رسول الله دربارهء تاريخ مشورت كرد كه مبدأ تاريخ مسلمين چه باشد ؟ آراء ونظريّهها بسيار شد . حضرت أمير المؤمنين علىّ بن أبي طالب فرمودند : مبدأ روزى باشد كه رسول الله هجرت كرد وزمين شرك را ترك فرمود . همين سال را مبدأ گرفتند ولى تاريخ را از اوّل محرّم قرار دادند كه قبل از آمدن پيامبر به دو ماه ودوازده روز بود ودوست داشتند مبدأ تاريخ از اوّل باشد .