تغيير تاريخ به عنوان إحياء سنّت ملّى ، در حقيقت إحياء سنّت زردشت ، وإماتهء احكام شرعي واساسى محمّدى در كشور اسلام است . زيرا همانطور كه ما اينجا بيان كرديم ودر تعليقه نامى از فرشتگان آئين زردشت برديم ، شايد أو نمىدانست واز أصل وريشهء اين تغيير خبر نداشت . زيرا پيشنهاد كنندگان ، مقصد خود را مخفى كرده ، وفقط به عنوان تغيير ألفاظ عربى به ألفاظ باستانى وارد مسئله شدند ، وگفتند :
فقط به مسألهء تغيير ألفاظ است وبسيار مسألهء سهل وآسان است .
در روز 27 حوت 1303 مطابق 21 شعبان 1342 كه سه روز به نوروز مانده بود ، با اين عجله وشتاب ، در يك جلسه رأى گرفتند « 1 » ، وتاريخ را عوض كردند « 2 » وپس از
هامش
( 1 ) به طورى كه تعديل اين تاريخ را معيّن نكردند وبه همين قدر اكتفا كردند كه در سالهاى كبائس اسفند 30 روز گرفته شود امّا كدام سال كبيسه است معيّن نشده است ، وبه همين علّت بود كه در سال 1308 نزديك بود كه اشتباه شود ، چه مطابق معمول واضح بود كه سال چهارم بعد از سه سال 305 - 306 - 307 مىبايست كبيسه محسوب شود ، وحال آنكه در واقع وحقيقت امر مىبايستى ساده باشد ، چون سال 1309 سال آخر از دور 33 سالى بوده است ، وآن را مىبايست كبيسه قرار داد ، وبه همين سبب يك تقويم اشتباه ضبط كرده واسفند 1308 را 30 روز دانسته است ، واين عمل ايجاب مىكند كه روز دوّم حمل مطابق با اوّل فروردين شود . واين اشتباه ناشى از نقص قانوني است كه از مجلس گذشته است ( گاهنامه 1309 ، سيّد جلال الدّين طهراني ، ص
( 2 ) . ) 87 مطالبى كه از مجلسي شوراى ملّى دربارهء تغيير تاريخ نقل شده است ، همگى از روزنامه رسمي كشور شاهنشاهى از صفحات 1010 تا 1014 ، واز صفحات 1056 تا 1060 ، راجع به جلسهء يكصد وچهل وسوّم ، صورت مشروح مجلس صبح سه شنبه ، 27 حوت 1303 مطابق 21 شعبان 1342 مىباشد .