تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً * قَدْ أَحْسَنَ اللَّهُ لَهُ رِزْقاً
« 1 » .
و همينطور قول خداى تبارك و تعالى :
أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ
در آيهء كريمهء :
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ وَ مِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ * يَتَنَزَّلُ الْأَمْرُ بَيْنَهُنَّ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَحاطَ بِكُلِّ شَيْءٍ عِلْماً
« 2 » .
در تمامى اين موارد ، علت اينكه اينها آيهء جداگانه و مستقل شمرده نشدهاند ، همان مشاكل و مشابه نبودن آخر اينها با آخر آيهء بعدى است ، و لذا روى هم يك آيه شمرده شدهاند .
و گاهى اوقات هم با اينكه مناسب هست كه آيهء مستقلى باشد در عين حال آيهء جدا و مستقلى شمرده نمىشود مانند :
أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ
در آيهء كريمهء :
أَ فَغَيْرَ دِينِ اللَّهِ يَبْغُونَ وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ
« 3 » .
و دليل اينكه قسمت اول ، آيهء جداگانه و مستقلى شمرده نشده ، اين است كه : تعلق شديدى به ما بعدش يعنى :
وَ لَهُ أَسْلَمَ . . .
دارد . با اينكه « روىّ » در هر دو ، نون بوده و تناسب و مساوات « 4 » هم برقرار است .
و در آيات ذيل هم به همين دليل آيهء مجزّا و مستقلى قرار داده نشدهاند ؛ مانند قول خداى سبحان :
أَ فَحُكْمَ الْجاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ وَ مَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ حُكْماً لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ
« 5 » .
و مانند قول خداوند متعال :
هامش
( 1 ) طلاق : 11 .
( 2 ) طلاق : 12 .
( 3 ) آل عمران : 83 .
( 4 ) منظور از مساوات ، آن است كه در حرف « روى » با هم مماثل و مشاكل باشند .
( 5 ) مائدة : 50 .