آياتى كه درك تناسب آنها مشكل است
در اين مورد آياتى به عنوان نمونه آورده مىشود : مثال 1 - آيهء شريفهء : يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ « 1 » . در اينجا اين سؤال مطرح مىشود كه چه ارتباط و تناسبى بين اهلّه و وارد شدن به خانهها از پشت بام است ؟ برخى از دانشمندان آن را از باب استطراد ، به شمار آوردهاند . امير العلوى در كتاب « الطراز » خود مىگويد : « انتقال از يك مطلب به مطلب ديگر ، به ادنى مناسبت و كمترين تناسبى در نظر متكلم ، ملحوظ است . به نظر وى ، ارادهء چنين مناسبتى بهتر است ، گويى كه خواسته است ابتداى كلام ، مقدمهاى باشد براى ورود به مطلب و مقصود اصلى ، و لكن اين انتقال از يك مقدمه به يك ذى المقدمه به ادنى مناسبتى ، از لطف