قرآن كريم عبارات و يا كلمههايى باشد كه به وسيلهء آن به طور رمزى ، سرّى و پنهانى ، مطالب خاصى بين خدا و رسول ، ردّ و بدل شود ، كه فقط رسول خدا - صلى اللّه عليه و آله - و امناى وحى و اميران ايمان در جريان آن قرار بگيرند » « 1 » .
بيان مرحوم شيخ المحدثين « صدوق » در مورد حروف مقطعه
ابن بابويه ابو جعفر صدوق ( متوفاى 381 ) مىگويد : « و علت ديگر در انزال اوائل سورهها و حروف مقطعه در اين سورهها اين است كه رمزى باشد بين خدا و رسول - صلى اللّه عليه و آله - و فقط اهل بيت عصمت و طهارت - عليهم السلام - آن را بدانند ، تا دلايل و برهانهاى خود را به واسطه آنها در مقابل ملحدان اقامه نمايند و توسط آن ، معجزات خود را نشان دهند . و اگر خداوند متعال تمام مردم را در جريان محتواى اين آيات قرار مىداد و همگان از معرفت اين رموز مطلع مىگشتند ، همانا بر خلاف حكمت و تدبير حكيمانه مىشد ، چرا كه در اين صورت دشمن هم براى گمراه ساختن مردم از آن استفاده مىنمود » « 2 » .
در نتيجه : اين نظريه همان نظر و ديدگاه اكثر مفسران در مورد حروف مقطعه مىباشد .
شواهدى از كلام « عرب » در مورد حروف « مقطعه »
در كلام عرب نيز شواهد فراوانى ، مبنى بر به كارگيرى حروف رمزى در
هامش
( 1 ) آلاء الرحمن ، ج 1 ، ص 64 .
( 2 ) اكمال الدين و تمام النعمة ، ج 2 ، ص 64 به تحقيق آقاى على اكبر غفارى . و بحار الانوار ، ج 89 ، ص 381 .