يا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمْ إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَيْءٌ عَظِيمٌ
« 1 » .
زيرا اين نوع افتتاح و شروع به كلام ، كه همراه با تنبيه و بيدارسازى مردم نسبت به خطرهاى بزرگ سر انجام و روز حشر است ، از آن جمله امورى است كه هشيار ساختن مردم را عهدهدار شده و شنوندگان خود را جهت گوش فرا دادن بدان ، با تمام وجودشان فرا مىخواند .
و مىگويد : همچنين است اوائل سور و حروف مقطعه در مثل قول خداى تعالى :
« طس ، حم ، الم ، ق ، ن » و غير آنها از چيزهايى است كه جهت استماع ، مخاطبين خود را بر مىانگيزاند ؛ زيرا با يك چيز بسيار غريب و عجيبى گوشها را مىنوازد كه نظير آن در عادات و محاورات عادى مردم ، وجود ندارد « 2 » و لذا باعث مىشود كه مخاطبين نسبت به آن ، حسّاس شده و بدان گوش فرا دهند .
سپس شروع به بيان لغزشهاى آن ابتدائات و مقدمات زشت و قبيح اقوال شعرا نموده و آنها را توضيح مىدهد « 3 » .
هامش
( 1 ) حج : 1 .
( 2 ) البته قرآن كريم در مورد حروف مقطعه ، از خود شاهكار نشان داده ولى در بين « اعراب » تكلم به حروف مقطّعه كموبيش معمول بوده است چنان كه گفت : قلت لها : قفى ، قالت : ق .
( 3 ) المثل السائر ، ج 2 ، ص 98 .