دلالت ندارد بر اينكه پس از اين دنيا و قبل از دخول در بهشت موت ديگرى نباشد .
و امّا دليل قول دوّم : مرحوم خواجه و علّامه نيز همين را اختيار نموده و استدلال كردهاند به اينكه :
عذاب قبر امرى است ممكن از نظر عقلى زيرا كه هيچ بعدى ندارد كه خداوند در عقاب تعجيل فرموده و در همين دنيا عقاب را بفرستد بگونهاى كه با تكليف هم منافى نباشد همانگونه كه راجع به سارق قطع يد را عنوان كرده كه عقاب در همين دنيا است و فرموده :
السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما
و يا راجع به قطاع الطريق فرموده :
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
، سپس فرموده :
ذلِكَ لَهُمْ خِزْيٌ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ عَظِيمٌ
« مائده / 33 » .
و يا راجع به منافقين در سورهء توبه مىفرمايد :
قُلْ هَلْ تَرَبَّصُونَ بِنا إِلَّا إِحْدَى الْحُسْنَيَيْنِ وَ نَحْنُ نَتَرَبَّصُ بِكُمْ أَنْ يُصِيبَكُمُ اللَّهُ بِعَذابٍ مِنْ عِنْدِهِ أَوْ بِأَيْدِينا
« آيه 52 » كه مربوط به عذاب در همين دنيا است و يا راجع به اقوام و امتهاى پيشين مكرر در قرآن خبر داده كه ما آنها را عذاب نموديم بنا بر اين عذاب در دنيا ممكن است و عذاب در قبر هم ممكن است و وقتى كه به آيات مراجعه مىكنيم مىبينيم خبر از وقوع عذاب در قبر مىدهد پس عذاب قبر يا عالم برزخ حق است بعنوان نمونه به چند آيه اشاره مىكنيم :
1 - قرآن مىفرمايد :
النَّارُ يُعْرَضُونَ عَلَيْها غُدُوًّا وَ عَشِيًّا وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ أَدْخِلُوا آلَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ الْعَذابِ
، خداوند در اين آيه عذاب روز قيامت را عطف نموده بر عذابى كه عبارتست از عرضه كردن نار بر آل فرعون صبح