خويش مجنب . وروى سوى دشت « 1 » كن وهم از دو سولاخ بنگر وعضاده را مجنبان .
پس آنجاى را « 2 » نگهدار كه ديده آيد ، وبر وى نشانى انديش . آنگاه از آنجا كه ايستاده باشى تا بدان نشان بپيماى . چندانك باشد پهناء آن رود « 3 » همچندان بود . واگر نيز زمينى باشد نه جوى واندر آن حالي باشد كه ترا همى باز دارد « 4 » از رسيدن بدورترين حدّ أو چون وحل ومانندهء أو أو را بجاى جوى انگار وآن دورترين حدّش چون كرانهء جوى دان وهمان عمل كن تا مقدارش بر دشتى افتد كه مساحتش توان كردن . واين است هيأت « 5 » جوى .
دانستن مغى چاه « 6 »
بايست بر كرانهء أو وأسطرلاب بدست چپ بياويز تا ربع ارتفاع سوى تو گردد وربع سايه سوى چاه . وعضاده را « 7 » بجنبان تا بيك چشم از هر دو سولاخ كرانهء آب ببينى كه برابر تو باشد يا كرانهء زمين چاه ومقدار سايه بدان كه چند انگشت است از جاى مري عضاده اندر ربع سايه وياد دار آن مقدار ، وز آن يكى انگشت كم كن ومري بنه بر آنچ بماند . وز آنجا كه ايستادهيى راست ببالا بر رو تا بجائى رسى كه همان كرانهء آب يا زمين چاه بيك چشم از هر دو سولاخ بيني « 8 » بي آنك عضاده را از نهاد « 9 » بجنبانى . آنگه بپيماى از آنجا تا بزمين كه لب آنچاه است . آنچ باشد بدان
هامش
( 1 ) - دست ، خد . س .
( 2 ) - س ( را ) ندارد .
( 3 ) - آن جوى ، س .
( 4 ) - باز هميدارد ، حص .
( 5 ) - هيهء ، خد .
( 6 ) - دانستن ژرفى چاه كه چگونه بود ، حص .
( 7 ) - حص ( را ) ندارد .
( 8 ) - كه هم از كرانهء آب . . . بيني جاى نخستين ، س .
( 9 ) - از جاى ، خ .