24 - ابو منصور الكاتب معروف بصرّ بعرا ( 400 - 465 ه . ق )
ابو منصور ، على بن حسن بن على بن فضل ، كاتب و شاعر نامى قرن پنجم هجرى مشهور به صرّ درّ و معروف به رئيس ، از آنجا كه پدرش از فرط خست پشكل جمع مىكرد به وى صرّ بعرا گفتند . « 1 » ابن خلكان گويد : او را از آن جهت صرّ درّ گويند كه پدرش را بهجهت شح و خست صرّبعرا لقب داده بودند و چون پسر در شعر مهارت يافت ورا صرّ درّ گفتند . شريف ابو جعفر مسعود بياضى شاعر مشهور عصر او ، وى را هجاء كرده و به واسطهء خست پدرش گويد :
لإن لقب النّاس قدما اباك * و سمّوه من شحّه صر بعرا
فانّك تنثر ما صره * عقوقا له و تسميه شعرا
ابن خلكان گويد : وى يكى از نجباء شاعران عصر خويش بود و ميان جودت سبك و حسن معنى جمع كرده و شعر او را لطافتى خاص است . وى هنگام مرگ 65 سال داشت .
وفات او به سال چهارصد و شصت و پنج ( 465 ) بود و علت مرگش افتادن در چاهى بود كه جهت شكار شير در دهى از دهات خراسان حفر كرده بودند . او وزير فخر الدّوله را مدح گفته . « 2 »
25 - ابو نصر عبد العزيز ( 327 - 405 ه . ق )
ابو نصر ، عبد العزيز بن عمر بن محمّد بن احمد بن نباته تميمى ملقّب به سعدى معروف به ابن نباته از مشاهير شعراى عرب در آغاز قرن پنجم هجرى است « 3 » كه اشعارش فصيح و دقيق بود و قصائد بسيارى در مدح پادشاهان و بزرگان زمان خود گفته كه از آن جملهاند : سيف الدّوله حمدانى ، عضد الدّوله ديلمى ، ابن العميد و وزير مهلبى .
اين بيت از اوست :
هامش
( 1 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 454 ؛ ريحانة ، ج 3 ، ص 441 و لغتنامه ، ج ص .
( 2 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 454 .
( 3 ) . ر . ك : وفيات ، ج 1 ، ص 370 ؛ ريحانة ، ج 8 ، ص 246 و يتيمة ، ج 2 ، ص 379 .