كه از خوراك ضرورى دنيا سير نميشود هر چه جمع كند كفايتش نمىكند . هر كه براى دنيا كوشش كند بدست نخواهد آورد و هر كه از آن كناره كند دنيا بسويش مىآيد ، دنيا يك سايه گستردهايست كه تا زمان معينى هست .
خدا رحمت كند شخصى را كه حكمتى را بشنود و حفظ كند و اگر او را به رستگارى دعوت كردند بيايد و چنگ بدامن راهنمائى هادى بزند و نجات يابد .
اعمال نيك خود را پيش از خود بفرستد و به كار نيك بپردازد . ذخيرههاى خود را بآينده بسپارد . و از كار زشت بپرهيزد هدفگيرى صحيح داشته باشد . بهرهء كار خويش بآخرت بياندازد . با هواى نفس بدشمنى پردازد . و آرزوى خود را تكذيب كند . بر مركب صبر براى نجات نشيند و تقوا را وسيله هنگام وفات گزيند . پيرو راه راست و طريق روشن باشد . و فرصت از دست ندهد و قبل از فرارسيدن اجل به كار خود پايان دهد و از عمل براى خويش توشه برگيرد .
82 - به مردى فرمود حالتان چطور است ؟ جوابداد اميدواريم مىترسيم .
فرمود هر كه اميد چيزى را داشته باشد در جستجوى آن برميآيد و هر كه از چيزى بترسد از آن فرار مىكند معنى ندارد ترس شخص وقتى برايش يكنوع شهوترانى پيش آيد آن را ترك نكند چون ميترسد ، و همچنين اميدوار بودن او وقتى يك بلا و گرفتارى دچارش مىشود در مقابل آن تحمل نداشته باشد و صبر نكند بواسطه اميدى كه دارد .
83 - به عبايه بن ربعى كه از آن جناب راجع به استطاعتى كه موجب حركت و سنت و برخاست و كار ما مىشود فرمود تو سؤال ميكنى از استطاعت و نيروى خود آيا اين قدرت و نيرو را به تنهائى خودت مالك هستى بىارتباط با خدا يا با خدا .
عبايه سكوت كرد .
امير المؤمنين فرمود اگر بگوئى قدرت دارم با خدا مىكشمت و اگر بگوئى بدون خدا در اختيار من قدرت هست باز ترا خواهم كشت . عبايه گفت پس چه بگويم ؟ فرمود بايد بگوئى قدرت و استطاعت دارم بوسيله لطف خدا و خدا اين نيرو را در اختيار دارد بىارتباط به من . اگر به تو عنايت كند اين نيرو را لطف نموده و بخشيده و اگر از تو بگيرد اين بلائى است از او . پس او مالك چيزى است كه در اختيار تو نهاده و قادر است بر چيزى كه به تو قدرت بخشيده .
84 - اصبغ بن نباته گفت از امير المؤمنين شنيدم كه ميفرمود . براى شما
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 48
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٨