و دل از آلودگيها آن را پاك مىكند .
پسر پادشاه گفت من اميدوارم آنچه شما مىپاشى در زمينى بريزد كه نمو كند و سالم و پاك باشد برايم مثالى در مورد دنيا و فريب خوردن دنياداران بزن .
بلوهر گفت شنيدهام كه فيل مستى از مردى تعقيب كرد و به او حمله نمود آن مرد از ترس فيل پا بفرار گذاشت بالاخره فيل نزديك او رسيد پناه بيك چاه برد و در آن آويزان گرديد و دست به دو شاخهاى گرفت كه كنار چاه روئيده بودند . درست كه نگاه كرد ديد پاهايش بر روى سر چند مار است . شاخه را كه بدقت رسيدگى كرد ديد دو موش مشغول خوردن ريشه اين دو شاخه هستند يكى سفيد و ديگرى سياه است پائين پاى خود را كه ملاحظه كرد ديد چهار افعى از سوراخ خود سر درآوردهاند چشم به ته چاه انداخت اژدهائى را ديد كه دهان گشوده و تصميم بلعيدن او را دارد . بالاى شاخهها را نگاه كرد چشمش به چيزى شبيه عسل افتاد شروع به خوردن عسل نمود و تمام فكر و انديشه خود را در طعم و مزه آن خوردنى مشغول كرده بود و ديگر توجهى به افعىها كه هر لحظه در كمين بودند و اژدهائى كه دهان گشوده بود و نميدانست پس از افتادن در دهان او چه خواهد شد نميكرد .
اما چاه همان دنيا است كه پر از بلا و گرفتارى و ناراحتى است اما دو شاخه عمر انسان است . و موشها شب و روزند كه بسرعت از عمر ميكاهند اما افعىهاى چهارگانه عبارتند از اخلاط چهارگانه تلخى و بلغم و باد و خون كه سمهاى كشندهاند و نميداند شخص چه وقت گرفتار حمله آنها مىشود . اما اژدهائى كه دهان گشوده تا او را ببلعد مرگ است كه در كمين اوست اما عسلى كه فريب آن را خوردهاند همين لذتها و شهوات و نعمت دنيا است و كيف و لذتى است كه از خوردنى و آشاميدنى و بوى خوش و شنيدنى و ديدنى و لمسكردنيها مىبرد .
پسر پادشاه گفت مثل عجيبى است و يك واقعيت است باز هم براى دنيا و فريفته شدن دنياداران كه منافع خويش را از دست ميدهند مثالى بزن .
بلوهر گفت : ميگويند مردى سه رفيق داشت كه يكى از آنها را بر تمام مردم مقدم ميداشت و خود را در راه حفظ و حراست او به خطر و دشواريهاى سخت ميانداخت و از داشتن آن دوست سخت خوشحال بود پيوسته شب و روز خود را صرف در نيازمنديهاى او ميكرد . دوست دوم را به اندازه اولى نميخواست ولى باز هم به او علاقه شديدى ميورزيد و احترام و ارزش برايش قائل بود و اطاعت از او
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 346
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٤٦