برادران است .
21 - و فرمود هر چه مردم گناه تازه بكنند خداوند بلاى تازهاى براى آنها به وجود مىآورد كه سابقه نداشته .
22 - و فرمود وقتى امام عادل باشد به او اجر و مزد ميدهند و تو بايد شكر و سپاسگزارى كنى وقتى ستمگر باشد گناه به گردن اوست و تو بايد صبر كنى .
23 - ابو حنيفه گفت به حج رفتم در زمان حضرت صادق ( ع ) وارد مدينه كه شدم خدمت آن جناب بمنزلش رفتم . در راهرو خانه نشستم بانتظار اجازه در اين موقع كودكى كه تازه به راه افتاده بود آمد .
گفتم پسر جان غريب در شهر شما كجا بايد قضاى حاجت كند ؟ گفت اجازه بده . بعد نشست و تكيه به ديوار داد سپس گفت از داخل جويها و زير درختهاى ميوهدار و اطراف مسجد و سر راه مردم بپرهيز جاى خلوتى پشت ديوار پيدا كن و دامن بالا بزن . نه رو به قبله و نه پشت به قبله هر جا كه خواستى قضاى حاجت كن ، از بيان كودك خيلى خوشم آمد گفتم اسمت چيست ؟
گفت موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالب . گفتم پسر جان معصيت از چه كسى سر مىزند ؟ در پاسخ گفت از سه حال خارج نيست يا از خدا سر مىزند يا اينكه از او نيست زيرا شايسته پروردگار جهان بنده را عذاب كند بكارى كه از او سر نزده و يا از خدا و بنده هر دو سر مىزند باز شايسته نيست شريك قوى شريك ضعيف خود را عذاب نمايد ، يا از بنده تنها سر مىزند و همين طور هم هست اگر او را ببخشد لطف و كرم نموده و اگر كيفر كند بواسطه گناه و معصيت اوست .
ابو حنيفه گفت برگشتم و خدمت امام صادق عليه السلام نرسيدم همين سخنان را كه از آن كودك شنيدم مرا كفايت نمود .
24 - ابو احمد خراسانى گفت عرضكردم كفر جلوتر است يا شرك . به او فرمود ترا چه به اين سؤال سابقه ندارد كه با مردم در اين موارد صحبت كنى گفت هشام بن حكم از من خواسته از شما سؤال كنم فرمود به او بگو كفر جلوتر است اولين كسى كه كفر ورزيد ابليس بود
أَبى وَ اسْتَكْبَرَ وَ كانَ مِنَ الْكافِرِينَ
.
كفر شىء واحد است و شرك اعتقاد بخداى يكتا است كه با او ديگرى را نيز معتقد است .