هشام بپرهيز از كبر و برترىطلبى بر دوستان من و خود را بالاتر دانستن به وسيله علمى كه دارى كه مورد خشم خدا قرار ميگيرى كه ديگر وقتى مورد خشم او قرار گرفتى دنيا و آخرتت سودى برايت نخواهد داشت . در دنيا چون كسى باش كه ساكن خانه مردم است كه پيوسته آماده حركت مىباشد .
هشام همنشينى با متدينين شرافت دنيا و آخرت است . و مشورت با شخص عاقل خيرخواه نعمت و بركت و راهيابى و توفيق از جانب خدا است وقتى عاقل خيرخواه راهنمائى كرد ترا مبادا مخالفت كنى كه اين مخالفت برايت زيانبخش است .
هشام سعى كن بپرهيزى از همنشينى با مردم و انس و الفت با آنها مگر در ميان آنها شخص عاقل و مورد اعتمادى پيدا كنى در اين صورت با او انس بگير و از ديگران فرار كن مانند فرار از حيوانات درنده و شايسته است عاقل كارى را كه انجام ميدهد از خدا حيا و خجالت داشته باشد و هر گاه مشمول يك نعمت قرار گرفت كه به او تنها داده شده ، ديگرى را نيز شريك نعمت خود كند . وقتى مواجه با دو كار شدى و نميدانى كداميك بهتر و عالىتر است ببين به كداميك ميل بيشترى دارى و موافق طبع تو است مخالفت با همان كار كن زيرا اغلب كارهاى شايسته بر خلاف هواى نفس است بترس از اينكه حكمت را از تو بگيرند و آن را بنااهل و نادان بسپارى .
هشام گفت اگر شخصى را يافتم كه طالب حكمت است اما دلش گنجايش ضبط آنچه به او القاء مىشود ندارد . فرمود با لطف و محبت او را نصيحت كن اگر دلتنگ شد خود را گرفتار فتنه مگردان مبادا متكبرين را رد كنى زيرا علم خوار مىشود وقتى بر شخص مست و مخمور آن را بخوانى گفتم اگر نيافتم كسى را كه درخواست حكمت نمايد . فرمود همين كه اطلاع از سؤال ندارد براى تو غنيمتى است كه از باز گو كردن و يا گرفتار فتنه و رد نمودن آسوده باشى .
و بدان كه خداوند تواضعكنندگان را باندازهء تواضعشان بلند نميكند بلكه به اندازه عظمت و بزرگوارى خود آنها را بلند مىكند و نه بيمناكان و خائفين را به اندازه خوف و ترسشان آسوده و در امان قرار ميدهد بلكه به اندازه كرم وجود خود آنها را در امان قرار ميدهد . و نه محزونها را به اندازه حزنشان مسرور مىكند بلكه باندازهء رافت در صحت خود . چه گمانى دارى بخداى رؤف و مهربانى كه محبت مىكند با
بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — صفحة 271
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٧١