از تواريخ نقل كردهاند گنبدى كه اكنون به روى قبر آن بىبى است در سال 529 بامر شاه بيگم دختر عماد بيگ ساخته شده اما طلاكارى و بعضى از جواهراتى كه روى قبر است از آثار فتحعلى شاه قاجار است .
فاطمه صغرى قبرش در بادكوبه خارج شهر است بفاصله يك فرسخ از قسمت جنوبى كه در وسط يك مسجد قديمى قرار دارد . صاحب مرآت البلدان چنين نقل كرده و در رشت مزارى است كه منسوب است بفاطمه طاهره خواهر حضرت رضا عليه السّلام شايد او غير اين فاطمه باشد . سبط ابن جوزى در تذكرة الخواص در ضمن تعداد دختران موسى بن جعفر مينويسد : چهار فاطمه داشت : كبرى و صغرى و وسطى و اخرى . و اللَّه اعلم .
سخنى در باره قبه موسى بن جعفر عليه السّلام
شافعى ميگفت : قبر موسى بن جعفر پادزهر مجربى است . در جامع التواريخ تأليف رشيد الدين فضل اللَّه وزير پسر عماد الدوله ابى الخير مينويسد : در روز دوشنبه هفدهم ذيحجه سال 672 وفات خواجه نصير الدين طوسى در بغداد اتفاق افتاد موقع غروب آفتاب . وصيت كرده بود كه كنار قبر موسى بن جعفر و حضرت جواد او را دفن كنند ، قبرى آراسته با كاشى و ساير لوازم يافتند وقتى جستجو كردند معلوم شد كه خليفه ناصر لدين اللَّه اين قبر را براى خودش دستور داده بود بسازند پس از فوت او پسرش الظاهر او را در مقبره آباء و اجداد خود بنام رصافه دفن كرد .
از عجائب اتفاقات اين بود كه تاريخ تمام شدن اين سرداب مطابق با روز تولد خواجه نصير بود ، روز شنبه يازدهم جمادى الاولى سال 597 كه هفتاد و پنج سال و هفت روز عمر كرد .
از كسانى كه بفيض هم جوارى موسى بن جعفر نائل شد ابو طالب يحيى بن سعيد بن هبة الدين على بن قرغلى بن زياده كه از فرماندهان بنى عباس بود او را شيبانى ميگفتند ، اصل او از واسط بود كه در بغداد متولد شد سال 522 و در سال 594