حضرت رضا عليه السلام فرمود : نصرانيان نيز در باره عيسى همين عقيده را داشتند كه جزء او است و به سوى او برمىگردد . زردشتيان نيز در باره آتش و خورشيد همين عقيده را دارند و مىگويند جزء خدا است و به سوى او برمىگردد . خداى ما منزه است از اينكه جزء پذير باشد ، زياد و كمى مخلوق هستند و دلالت مىكنند بر خالق خود .
ابو قره گفت روايت داريم كه خداوند ديده شدن و كلام را بين دو پيامبر تقسيم نموده . كلام را به موسى داده و ديده شدن را به حضرت محمد صلى الله عليه و آله .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : پس آن شخص كه بود به جهانيان اعلام كرد از جانب خدا : كه ديدهها او را درك نمىكنند و نمىتوانند تصورش كنند و مانند ندارد .
مگر اين اعلاميهها از محمد مصطفى صلى الله عليه و آله نيست ؟ گفت چرا . فرمود :
پس چطور مىشود كه شخصى از جانب خدا به مردم اعلام كند كه من از طرف خدا مبعوث شدهام و شما را به دين خدا دعوت مىكنم . او مىفرمايد :
لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ
.
بعد خودش مىگويد من با چشم خود او را ديدهام و تصورش كردهام كه به صورت انسان است . خجالت نمىكشيد از چنين نسبتها . خدانشناسها و كفار نمىتوانند چنين نسبتى به پيامبر ما بدهند كه از جانب خدا دستورى بياورد . بعد بر خلاف آن نيز به طريق ديگر سخن مىگويد .
ابو قره گفت خداوند در قرآن مىفرمايد :
وَ لَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرى
« 1 » .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : آيه بعد معنى مىكند كه پيامبر اكرم چه چيز را ديده .
ما كَذَبَ الْفُؤادُ ما رَأى
قلب محمد دروغ نمىگويد نسبت به آنچه چشمهايش ديده . در اين آيه معنى مىكند كه چشمهايش چه چيز را ديده .
لَقَدْ رَأى مِنْ آياتِ رَبِّهِ الْكُبْرى
آيات و نشانههاى بزرگ خدا را ديده . غير از خداست . در اين آيه مىفرمايد :
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
اگر چشمها او را ببينند پس احاطه علمى
هامش
( 1 ) سوره نجم - 13 او را ديد مرتبه ديگرى