سليمان گفت اراده اسمى است از اسماء خدا . حضرت رضا عليه السلام فرمود :
آيا اين نام را خودش براى خويش گذاشته ؟ سليمان گفت نه ، به اين نام خود را نناميده . فرمود : پس تو مىتوانى اسمى كه خودش نگذاشته به او نسبت دهى . سليمان گفت خويشتن را به اين توصيف نموده كه مريد است . حضرت رضا عليه السلام فرمود : اين كه خود را توصيف نموده مريد است . دليل نمىشود كه منظورش اين باشد كه اراده است يا منظورش اين باشد كه اراده اسمى از اسمهاى اوست .
سليمان گفت اراده خدا ، علم خدا است . حضرت رضا عليه السلام فرمودند :
نادان ، پس وقتى چيزى را دانست او را اراده كرده . گفت آرى . فرمود : پس وقتى چيزى را اراده نكرد آن را نمىداند . سليمان گفت همين طور است .
فرمود : از كجا چنين ادعائى را مىكنى ؟ ! و چه دليل دارى كه اراده خدا ، علم اوست با اينكه خداوند چيزهائى را مىداند كه هرگز اراده آنها را نخواهد كرد . دليل اين مطلب اين آيه قرآن است
وَ لَئِنْ شِئْنا لَنَذْهَبَنَّ بِالَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ
. خداوند مىداند چگونه وحى را از ميان ببرد ولى هرگز نبرده . سليمان گفت چون كار را تمام كرده و فارغ شده و چيزى اضافه نخواهد كرد . حضرت رضا عليه السلام فرمود : اين عقيده يهودان است . اگر چنين عقيدهاى صحيح باشد چگونه در قرآن مىفرمايد
ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
. سليمان گفت منظورش اين است كه قادر به اين كار است .
فرمود : پس وعده مىدهد ولى وفا نمىكند . پس چگونه مىفرمايد
يَزِيدُ فِي الْخَلْقِ ما يَشاءُ
و مىفرمايد
يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ
. با اينكه كار را تمام كرده باشد اين آيات ديگر معنى ندارد . سليمان در جواب فرو ماند .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : سليمان ! آيا ممكن است كه خداوند بداند انسانى خواهد بود ولى اراده خلق انسانى را هرگز نكند يا بداند انسانى مىميرد و اراده نكند كه امروز بميرد ؟ سليمان جواب داد آرى . حضرت رضا عليه السلام فرمود : پس در اين صورت مىداند چيزى را كه در اراده دارد باشد و چيزى را كه اراده ندارد باشد . سليمان گفت مىداند كه اين دو با هم خواهند بود . حضرت رضا عليه السلام فرمود : در اين صورت مىداند انسانى زنده است ، مرده است ، ايستاده و نشسته ، كور و