امام عليه السلام فرمود : علم خدا به آنها ، موجب انقطاع عالم آخرت نمىشود زيرا خداوند مىداند بعد اضافه مىدهد و قطع نمىكند از آنها . در قرآن كريم همين مطلب را فرموده
كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ
. و براى اهل بهشت مىفرمايد
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
و اين آيه
وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ
.
خداوند اين نعمت را مىداند و اضافه دادن را هم از آنها نمىبرد . مگر تو معتقد نيستى كه هر چه اهل بهشت مىخورند و مىآشامند ، جاى آن باز پر مىشود ؟ گفت چرا . فرمود : پس وقتى جاى نعمت قبلى را پر مىكند و خالى نمىماند ، آيا از آنها قطع نموده ؟ سليمان گفت نه . فرمود : پس هر چه در آنجا وجود داشته باشد وقتى جايش پر شود از آنها قطع ننموده . سليمان گفت از آنها مىبرد و قطع نمىكند و اضافه به آنها نمىدهد . حضرت رضا عليه السلام فرمود : در اين صورت تمام مىشود نعمتهاى بهشت و اين خلاف جاويد بودن و خلود است و خلاف كتاب خدا است كه مىفرمايد
لَهُمْ ما يَشاؤُنَ فِيها وَ لَدَيْنا مَزِيدٌ
و مىفرمايد
عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ
و مىفرمايد
وَ ما هُمْ مِنْها بِمُخْرَجِينَ
و مىفرمايد
خالِدِينَ فِيها أَبَداً *
و مىفرمايد
وَ فاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ لا مَقْطُوعَةٍ وَ لا مَمْنُوعَةٍ
. سليمان نتوانست جوابى بدهد .
سپس حضرت رضا عليه السلام فرمود : سليمان ! بگو ببينم ، اراده فعل است يا غير فعل ؟ ! گفت فعل است . فرمود : پس آفريده خدا است زيرا تمام افعال حادث هستند . سليمان گفت نه فعل نيست . فرمود : پس با خدا چيز ديگرى از قديم بوده ؟
سليمان گفت اراده انشاء و به وجود آوردن است .
فرمود : سليمان ! اين همان مطلبى است كه بر ضرار و پيروان او شما خرده مىگيريد كه آنها معتقدند هر چه خداوند آفريده در آسمان يا زمين يا در دريا و خشكى از قبيل سگ و خوك يا ميمون يا انسان و يا جنبنده ، همه اراده خدا هستند و اراده خدا زندگى مىكند و مىميرد ، مىرود و مىخورد و مىآشامد و ازدواج مىكند و مىزايد ، ظلم مىكند و كارهاى زشت انجام مىدهد ، كافر و مشرك مىشود . ما از آنها اظهار بيزارى مىنمائيم و دشمن آنهائيم . اينست حد و مرز اعتقاد آنها .