شهرت به دشمنى شما داشته باشد ، مىتوانيم بگوئيم خدا مىداند آل محمد چنين چيزى را نگفتهاند ( يعنى انكار كنيم ) مىفرمايد : نمىتوانيد مگر اينكه يقين نمائيد .
پرسيدم آيا پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله هرگز چيزى در باره خدا گفته يا از روى هوى نفس حرفى زده و يا تحميل نموده ؟ فرمود : نه . گفتم اين سخن آن جناب كه در باره على عليه السلام فرموده
من كنت مولاه فعلى مولاه
آيا خداوند به او دستور داده بود ؟ فرمود : آرى . گفتم پس من بيزار باشم از كسى كه انكار اين حرف را كرد ، از روزى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آن را فرمود ؟ فرمود : آرى . گفتم ممكن است مردم نجاتى داشته باشند مگر اينكه اين جريان را معتقد شوند . فرمود : نه ، مگر اشخاص مستضعف از مرد و زن و بچهها كه راه به جايى و چارهاى ندارند .
پرسيدم آنها چگونه اشخاصى هستند ؟ فرمود : مگر نديدهايد خدمتكاران و زنانتان پيدا مىشوند كه اين مقام را معتقد نيستند مگر آنها را مىكشيد با اينكه اقرار نسبت به شما دارند ؟ و فرمود : هر كس بر او اين مقام على عليه السلام ابراز شود و انكار كند خدا او را ، دور گرداند و مرگش دهد كه خيرى در او نيست .
پرسيدم شخصى مىگويد اگر فلان بنده را خريدم آزاد است و اگر اين جامه را خريدم صدقه است و اگر با زنى ازدواج كردم او طلاق داده است . فرمود : اين چيزى نيست .
پرسيدم مرد زنش را طلاق مىدهد در غير موقع . فرمود : پسر عمر زنش را طلاق داد در زمان پيامبر صلى الله عليه و آله در حال حيض . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور داد به او مراجعه نمايد و اين كار را طلاق حساب نكرد .
پرسيدم مردى به زنش مىگويد تو بر من حرامى . فرمود : اين يك نوع قسم است بايد كفاره آن را بدهد . خداوند به حضرت محمد صلى الله عليه و آله مىفرمايد
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ لِمَ تُحَرِّمُ ما أَحَلَّ اللَّهُ لَكَ تَبْتَغِي مَرْضاتَ أَزْواجِكَ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ قَدْ فَرَضَ اللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمانِكُمْ وَ اللَّهُ مَوْلاكُمْ
اين كار را قسم گرفت . پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم كفاره آن را پرداخت .
پرسيدم به چه مقدار كفاره قسم را مىدهد ؟ فرمود : اطعام ده نفر مسكين