قبله و پشت به قبله نباشى ، آنگاه هر جا خواستى قضاى حاجت مىكنى .
از جملات و سخنان اين كودك سخت به حيرت ماندم . پرسيدم اسم تو چيست ؟ گفت من موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين بن على بن ابى طالبم .
پرسيدم پسر جان معصيت از كيست ؟ گفت گناه از سه حالت خارج نيست :
يا از خدا سر مىزند كه از او هرگز نيست ، در اين صورت صحيح نيست خداوند بنده خود را عذاب كند براى كارى كه نكرده و يا از بنده و از خدا دو نفرى انجام دادهاند در صورتى كه چنين نيز نيست . در اين صورت هم نبايد شريك قوى شريك ضعيف را ستم نمايد و يا از خود بنده است كه واقع مطلب همين است . اگر خداوند ببخشد ، به جور و كرم خويش بخشيده و اگر كيفر نمايد ، به واسطه خطاى بنده و انحراف او است .
ابو حنيفه گفت از همان جا برگشتم . ديگر موفق به ملاقات امام صادق عليه السلام نشدم و به همان حرف كه از آن كودك شنيدم بىنياز شدم .
همين خبر از كنز الفوائد كراجكى نقل مىشود به مختصر اختلاف كه در آخر آن اين اشعار را امام موسى بن جعفر عليه السلام مىخوانند :
لم تخل افعالنا اللاتى نذم بها * احدى ثلاث معان حين ناتيها
اما تفرد بارينا بصنعتها * فيسقط الذم عنا حين ننشيها
او كان يشركنا فيها فيلحقه * ما سوف يلحقنا من لائم فيها
او لم يكن لإلهي في جنايتها * ذنب فما الذنب الا ذنب جانيها
ترجمه اشعار خلاصهاى از همان توضيحات سابق است .