گفت چرا ميان فرزندان آدم بعضى با شخصيت هستند و برخى زبون و خوار ؟
فرمود : شريف كسى است كه مطيع خدا باشد و پست كسى است كه معصيت او كند .
گفت مگر در ميان آنها بهتر و بدتر وجود ندارد ؟ فرمود : برترى فقط با تقوى و پرهيزگارى است .
گفت شما مىگوييد فرزندان آدم همه در اصل مساوى هستند فقط به وسيله پرهيزگارى برترى مىجويند ؟ فرمود : آرى اصل آفرينش خاك است . پدر آدم و مادر حوا يك خدا همه را آفريده و تمام بندهء او هستند . از ميان فرزندان آدم گروهى كه نطفه پاك و بدنهاى ناآلوده داشتهاند انتخاب كرده و در صلب مردان و رحم زنان آنها را حفظ نموده از ميان اين گروه پيامبران و انبياء را برگزيده . آنها پاكترين افراد انسان هستند . اين كار را نه به آن جهت نموده كه از خدا طلبكار بودهاند و اما چون هنگام آفرينش مىدانسته كه آنها مطيع و فرمانبردار هستند و در عبادت برايش شريك نمىگيرند انتخابشان نموده . پس آنها نيز به واسطه اطاعت و بندگى به آن مقام و منزلت رسيدهاند .
اينها فقط داراى شرافت و برترى و موقعيت هستند ، بقيه مردم برابرند . هر كس از خدا بپرهيزد او را گرامى مىدارد و هر كه مطيع باشد محبوب خداست و هر كه محبوب او باشد با آتش او را عذاب نمىكند .
گفت چرا خداوند همه مردم را مطيع و خداپرست نيافريد با اينكه قدرت چنين كارى را داشت . فرمود : اگر همه را مطيع مىآفريد ديگر ثواب و پاداشى نداشتند زيرا وقتى به اجبار اطاعت كنند و اطاعت از خود آنها سر نزند بهشت و جهنمى نخواهد بود ولى آنها را آفريد و دستور داد به اطاعت و از مخالفت باز داشت و پيامبران را راهنماى آنها قرار داد و بهانه را از ايشان قطع نمود به وسيله كتابهاى آسمانى تا اگر اطاعت كنند يا معصيت نمايند كار خود آنها باشد و با فرمانبردارى شايسته ثواب و با معصيت مستحق عذاب گردند .
گفت كار شايسته كه از انسان سرزند از خود اوست و كار بد نيز از خود او سر مىزند . فرمود : عمل شايسته را بنده خدا انجام مىدهد و خدا به آن امر كرده و عمل
بحار الأنوار ( احتجاجات ) ( فارسي ) — صفحة 165
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٥