تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( احتجاجات ) ( فارسي ) — صفحة 107

مساهمون:

ص١٠٧
اگر نمازگزار بداند چقدر از جلال خدا او را فرا گرفته خوشش نمىآيد سر از سجده بردارد . بپرهيزيد از به تأخير انداختن كارها فورى انجام دهيد وقتى امكان پذيرفت هر چه روزى شما باشد به زودى مىرسد با ضعفتان و هر چه به ضرر شما باشد نمىتوانيد با حيله دفع كنيد . به كار خوب امر كنيد و از كار بد باز داريد و بر آنچه به شما مىرسد صبر كنيد . چراغ مؤمن شناخت حق ما است . بدترين كورى ، كورى از فضل ما است و عداوت پيشه كردن با ما بدون سابقه خطائى كه نسبت به او از ما سر زده باشد . ما او را دعوت به حق مىكنيم ديگران به فتنه و دنيا او را دعوت مىكنند سخن آنها را مىپذيرد و با ما طريق دشمنى و بيزارى مىسپرد . در اختيار ما پرچم حق است هر كه در سايه او قرار گيرد نگهدارى مىكند از او و هر كه بر آن پرچم سبقت گيرد رستگار مىشود و هر كه كناره‌گيرى كند هلاك مىشود و هر كه به آن تمسك جويد نجات يابد . من ياور مؤمنين و مال ياور تاريكى است به خدا سوگند مرا دوست نمىدارد مگر مؤمن و دشمن نمىدارد مگر منافق . وقتى با برادران خود برخورد كرديد مصافحه كنيد اظهار خوشحالى و شادى كنيد كه با اين كار وقتى از هم جدا شويد تمام گناهانتان از بين رفته است . هر كدام عطسه زديد آن ديگرى برايش دعا كند بگوئيد ( يرحمكم الله ) خداوند مىفرمايد
وَ إِذا حُيِّيتُمْ بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْها أَوْ رُدُّوها
. مصافحه كن با دشمنت اگر چه دوست نداشته باشد اين كار را . چيزى كه خداوند به آن امر كرده
ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَ بَيْنَهُ عَداوَةٌ كَأَنَّهُ وَلِيٌّ حَمِيمٌ وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا الَّذِينَ صَبَرُوا وَ ما يُلَقَّاها إِلَّا ذُو حَظٍّ عَظِيمٍ
. مكافات نكردى دشمن خود را به چيزى شديدتر از اينكه ببيند تو خدا را اطاعت مىكنى در مورد او و براى تو همين بس كه مشاهده كنى دشمنت عمل به معصيت مىنمايد . دنيا دست به دست مىگردد بهره خود را از آن بگير به نيكوترين وجه جستجو و طلب تا دولت تو برسد .