بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — صفحة 266

من در دل خود گفتم كاش اين فرش را مىديدم از دل من مطلع شده فرمود نزديك شو . جلو رفتم دست بر صورتم كشيد كوريم بر طرف شد و بينا شدم روى فرش قدمها و صورتهائى مشاهده كردم فرمود اين قدم آدم است و اينجا محل نشستن او است . اين اثر هابيل است و اين از شيث و آن متعلق بنوح است و اين اثر قيدار و اين اثر مهلائيل و اين اثر ياره و اين اثر اخنوخ اين از ادريس و اين از متوسلخ و اين از سام و اين از ارفخشد و اين مربوط بهود و اين اثر صالح و آن اثر لقمان است و اين اثر ابراهيم و اين متعلق بلوط و اين از اسماعيل و اين از الياس و آن از اسحاق و آن اثر يعقوب و اين مربوط بيوسف و اين اثر شعيب و اين مربوط به موسى و اين اثر يوشع بن نون و اين اثر طالوت و اين اثر داود و اين اثر سليمان و اين اثر خضر و اين اثر دانيال و اين اثر يسع و اين اثر ذى القرنين اسكندر و اين اثر شاپور بن اردشير و اين اثر لوى و اين اثر كلاب و اين اثر قصى و اين اثر عدنان و اين اثر عبد مناف و اين اثر عبد المطلب و اين اثر عبد اللَّه و اين اثر مولاى ما پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه و إله است . و اين اثر امير المؤمنين عليه السّلام و اين اثر اوصياء پس از اوست تا مهدى است زيرا او نيز پاى بر آن فرش نهاده و روى آن نشسته . آنگاه فرمود نگاه كن به اين آثار و بدان كه اينها آثار دين خدا است كسى شك در آن كند شك در خدا كرده و كسى كه منكر آنها شود منكر خدا است در اين موقع فرمود على چشم فرو بند باز مثل اول كور شدم « 1 » .