من ابو علي بن راشد را بجاى علي بن حسين بن عبد ربه و ساير وكلاى خودم معين نمودم پيروى از او اطاعت از من است و مخالفت با او مخالفت با من اين نامه را به خط خود نوشتهام .
محمّد بن يعقوب نامه را از محمّد بن فرج نقل مىكند كه گفت : به امام نوشتم راجع بعلى بن راشد و عيسى بن جعفر و ابن بند ، در جواب من نوشت : از علي بن راشد ياد كردى خداوند او را رحمت كند سعادتمند زندگي كرد و شهيد از دنيا رفت و براى ابن بند و عاصمي دعا كرد .
ابن بند را با عمودى زدند و كشته شد و ابن عاصم نيز روى پل به او سيصد شلاق زده بدنش را در دجله انداختند .
غيبت شيخ - از كسانى كه مورد ذم و نكوهش امام قرار گرفتهاند فارس بن حاتم بن ماهويه قزوينى است بنا به آنچه عبد اللَّه بن جعفر حميرى نقل كرده گفته است : حضرت هادى عليه السّلام براى علي بن عمر و قزوينى به خط خود نوشت آنچه برايت مينويسم يك واقعيت است كه بايد به آن اعتقاد داشته باشى در مورد كسى كه سؤال كرده بودى خدا لعنت كند او را كه همان فارس است چارهاى نيست ترا جز اينكه كوشش در لعن و دشمنى او نمائى تا مقدارى كه برايت امكان دارد و دوستان ما را از اطرافش پراكنده كنى و جلو تبليغات او را بگيرى اين مطلب را از طرف من به آنها گوشزد كن من در مقابل خداوند از شما بازخواست خواهم كرد در مورد اين كار بسيار لازم واى بر كسى كه مخالفت نمايد و انكار كند ، اين نامه را در شب سه شنبه نهم ربيع الاول سال 250 نوشتم ، بر خدا توكل ميكنم و او را ستايش مينمايم .
اعلام الورى - ص 348 - عبد اللَّه بن عياش اين اشعار را از ابو هاشم جعفرى در باره امام عليه السّلام نقل مىكند وقتى كه آن جناب بيمار شده بود :
مادت الارض و آدت فؤادى * و اعترتنى موارد العرواء
حين قيل الامام نضو عليل * قلت نفسى فدته كل الفداء
مرض الدين لاعتلالك و اعتل * و غارت له نجوم السماء