اين پيغام را شنيده و گواهى مىدهد . اصحاب از او پرسيدند ولى از گواهى امتناع ورزيد . من او را دعوت بمباهله كردم ( در حق يك ديگر نفرين كردن ) ترسيده گفت من اين پيغام را شنيدم اما اين مقام و موقعيت شامخى است كه كسي صاحب اسرار امامت شود من مايل بودم افشاى اين سر بوسيله شخصى از نژاد عرب شود اما حالا كه دعوت بمباهله ميكنى نميتوانم گواهى خود را پوشيده بدارم قبل از اينكه متفرق شوند همه اعتراف بامامت حضرت ابو الحسن نمودند .
اخبار در اين مورد زياد است كه اگر تمام آنها را ذكر كنم كتاب طولاني مىشود همين كه جمعيت شيعه اجماع بر امامت حضرت امام علي النقى كردهاند و كس ديگرى در زمان ايشان مدعى امامت نشد ما را بىنياز از ذكر تمام خبرها مىنمايد .
كافى - محمّد بن حسين واسطى گفت از احمد بن ابى خالد غلام حضرت جواد شنيدم كه مىگفت امام جواد عليه السّلام مرا گواه بر اين وصيت گرفت . گواه است احمد بن ابي خالد غلام حضرت ابو جعفر جواد عليه السّلام بر اينكه ابو جعفر محمّد بن علي بن موسى بن جعفر بن محمّد بن علي بن حسين بن علي بن ابي طالب مرا گواه گرفت كه وصى خود حضرت امام علي النقى را تعيين نمود و او را سرپرست خواهران خويش قرار داد و اختيار موسى را به او سپرد وقتى بالغ شد . عبد اللَّه بن مساور را متصدى اموال و املاك و غلام و كنيز خويش قرار داد تا وقتي علي بن محمّد بالغ شود .
وقتى بالغ شد عبد اللَّه بن مساور بايد از او اطاعت كند و اموال را در اختيار ايشان خواهد گذاشت كه ايشان اختياردار خواهران خويش خواهد بود ولي موسى وقتى بالغ شد كارهايش به خودش واگذار مىشود . در مورد صدقات ابن مساور همان دستوراتي كه به او دادهاند انجام خواهد داد .
اين جريان در روز يك شنبه سوم ذيحجه سال 220 بود احمد بن ابى خالد شهادت را با خط خود نوشت . حسن بن محمّد بن عبد اللَّه بن حسن بن علي بن حسين بن علي بن ابى طالب نيز همان شهادت احمد بن ابى خالد را داد و شهادت خود را به خط خويش نوشت نصر خادم
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت جواد و عسكريين ع ) ( فارسي ) — صفحة 103
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٣