بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 273

جعفر بايد اين طور شعر گفت . شعر تو شايسته اشخاص پست و دون همت است . جعفر پيشانى سيد حميرى را بوسيده گفت : به خدا تو سر آمد شاعرانى ما دنباله رو شما هستيم . كمال الدين ج 1 ص 112 - حيان سراج گفت از سيد حميرى شنيدم ميگفت : من ابتدا غالى مذهب بودم « 1 » و معتقد بودم محمّد بن حنفيه امام است و غايب شده مدتها همين مذهب من بود تا اينكه خداوند بر من منت نهاد و حضرت صادق را سبب راهنمائى من گردانيد آن جناب مرا از آتش نجات داد و به راه مستقيم راهنمائى كرد دلائل و شواهدى از آن جناب مشاهده كردم كه يقين نمودم او حجت خدا است بر من و تمام مردم زمان همان امامى است كه اطاعت او لازم است . روزى عرضكردم يا ابن رسول اللَّه اخبارى از آباء گرام شما نقل شد در مورد غيبت و اينكه بالاخره واقع خواهد شد بفرمائيد كداميك از امامان غائب ميشوند فرمود اين غيبت مربوط بششمين فرزند از نسل من است كه او دوازدهمين امام است از ائمه هدى بعد از پيامبر اكرم اول آنها امير المؤمنين على بن ابى طالب و آخر آنها قائم به حق بقية اللَّه در زمين و صاحب الزمان . به خدا قسم اگر در غيبت خود باقى بماند به مقدارى كه نوح در ميان مردم زندگى كرد بالاخره ظهور خواهد نمود دنيا را پر از عدل و داد مىكند همانطور كه پر از ظلم و جور شده . سيد حميرى گفت اين فرمايش را از مولايم امام صادق شنيدم و توبه كردم بدست او قصيده‌اى گفتم كه اولش اين است :