فرمود : اين سؤال را براى چه ميخواهيد ؟ گفتند ميخواهيم بفهميم . فرمود اگر اطلاع پيدا كرديد كافر خواهيد شد .
فرمود على عليه السّلام ايمان داشت از اول بعثت تا زمان رحلت پيامبر هرگز كسى را بر على امير نكرد در هر مأموريت جنگى امير بر همراهيان خود بود . طلحه و زبير با على بيعت كردند بعد بيعت خود را شكستند پيامبر اكرم على را مأمور بجنگ با پيمانشكنان و ستمگران و منحرفين نمود .
گفتند اگر واقعا پيامبر چنين دستورى داده كه تمام پيكارجويان با على گمراهند فرمود نگفتم اگر براى شما توضيح دهم كافر خواهيد شد . حالا شما كه برگرديد به بصره جريانى كه براى شما شرح دادم بدوستان خود از اهالى بصره خواهيد گفت آنها از شما بيشتر كفر ميورزند . همانطور نيز شد ابو بصير گفت موسى بن جعفر عليه السّلام فرمود يك قسمت از وصيتهاى پدرم اين بود كه فرمود پسرم وقتى از دنيا رفتم خودت مرا غسل ده زيرا امام را غير از امام نبايد غسل دهد متوجه باش كه برادرت عبد اللَّه دعوى امامت خواهد نمود كارى به او نداشته باش . عمر كوتاهى دارد . پس از درگذشت پدرم او را غسل دادم . عبد اللَّه دعوى امامت كرد همان طورى كه فرموده بود چيزى زندگى نكرده از دنيا رفت .
در حديث على حضرت صادق عليه السّلام فرمود ما ميدانيم تو در خانه سيصد درهم گذاشتهاى و گفتى وقتى برگشتم خرج خواهم كرد يا ميفرستم آن را براى محمّد بن عبد اللَّه دعبلى گفت به خدا قسم هر چه در خانه داشتم خبر دادى .
سماعة بن مهران گفت خدمت حضرت صادق رسيدم بدون سؤال فرمود اين چه كارى بود كه در بين راه با ساربان خود كردى ، مباد بعد از اين ناسزا بگوئى و داد و فرياد بكشى . سماعه گفت چون آن ساربان به من ستم كرده بود من آن كارها را كرده بودم ولى امام مرا نهى نمود .
معتب گفت كسى در خانه حضرت صادق عليه السّلام را زد رفتم پشت درب ديدم زيد ابن على است . امام بحاضرين فرمود برويد داخل اين اطاق و درب را ببنديد مبادا
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 108
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٨