بحار الأنوار ( زندگانى حضرت امام جعفر صادق ع ) ( فارسي ) — صفحة 100

بود . نزديك قبر او رفت . قبر شكافته شد برادرم بيرون شد ميگفت برادر دست از اين آقا نكش از او پيروى كن باز بقبر خود برگشت . امام مرا سوگند داد كه به كسى اين جريان را نگويم . خرايج - احمد بن فارس از پدر خود نقل كرد كه چند نفر از مردم خراسان خدمت حضرت صادق رسيدند قبل از سؤال به آنها بلهجه عربى فرمود هر كس ثروت برهم انباشته كند خدا به همان مقدار او را عذاب مىكند . عرضكردند آقا ما نفهميديم زبان عربى نمىفهميم با زبان فارسى فرمود « هر كه درم اندوزد جزايش دوزخ باشد » . فرمود خداوند دو شهر آفريد يكى در مغرب و ديگرى در مشرق كه هر شهر هفتاد هزار نفر جمعيت دارد هر شهرى داراى ديوارهاى آهنى است كه يك ميليون در از طلا دارد هر در آن داراى دو مصراع « 1 » است اين هفتاد هزار جمعيت داراى لهجه‌هاى مختلف هستند كه من تمام لهجه‌هاى آنها را ميدانم در آن دو شهر و غير آن دو شهر جز من و پدرانم و فرزندان بعد از من حجت خدائى نيست . خرايج - منصور صيقل گفت در سفر مكه گذارم بمدينه افتاد . بحرم پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله رفتم سلام بر پيامبر نمودم ناگاه متوجه شدم حضرت صادق در سجده است . نشستم تا خسته شدم . بعد گفتم من جلو آقا به سجده بروم در سجده سيصد و شصت و چند مرتبه سبحان ربى و بحمده استغفر ربى و اتوب اليه گفت . در اين موقع سر از سجده برداشت و رفت من نيز از پى او رفتم در بين راه با خود ميگفتم اگر اجازه داد بايشان خواهم گفت فدايت شوم شما اين طور عبادت ميكنيد ما چه كنيم . همين كه بدر خانه رسيدم مصادف ، غلام آقا آمده گفت داخل شو منصور ! داخل شدم قبل از سؤال فرمود منصور اگر عمل زياد يا كم انجام دهيد خداوند فقط از شما قبول خواهد كرد .