باب 32 حكم كسى كه به ديگرى دستور مىدهد تا جنسى را نقداً بخرد ، و او از آن شخص بيشتر از آن مبلغ نسيهاى همان جنس را مىگيرد
1579 - 32792 - ( 1 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« گروهى از شخصى خواستند كه شترى را براى آنان به طور نقد بخرد و آنان با مهلت بيشتر به او بپردازند . او نيز به همراهى يكى از آنان شترى خريد . اميرمؤمنان عليه السلام او را از گرفتن بيش از بهايى كه پرداخته است ، بازداشت . »
1580 - 32793 - ( 2 ) محمد بن قيس از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
امير مؤمنان عليه السلام از اينكه سه نفر يك معامله را انجام دهند ، جلوگيرى كرد ؛ به اين صورت كه شخصى به ديگرى مىگويد : اين كالا را از شخص سوم بخر و من با مهلت بيشتر پول آن را به تو مىپردازم ؛ كه هر سه شخص يك معامله را منعقد كنند . على عليه السلام فرمود : بيش از بهايى كه به طور نقد پرداخته ، با مهلت به او نپردازد .
و فرمود : هر كس معاملهاش لازم و تمام گردد - پيش از آن كه براى ديگرى معامله را تمام كند - مىتواند آن را به هر مقدار كه بخواهد ، بفروشد . »
باب 33 جواز كوتاه كردن مدت ديْن و كاستن آن ، و عدم جواز طولانى كردن مدت ديْن با افزايش آن
1581 - 32794 - ( 1 ) زراره مىگويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شخصى سؤال كردم كه : كنيزى را به مبلغ مشخصى مىخرد و پيش از پرداخت بهايش آن را با سود مىفروشد . آنگاه صاحب اول كنيز ، پول خود را درخواست مىكند و آن شخص به خريداران كنيز مىگويد : بدهى مرا به اين شخص بپردازيد و آنچه از شما سود بردهام ، مال خودتان . امام عليه السلام فرمود : اشكال ندارد ! »