1067 - 32280 - ( 27 ) ابن جمهور مىگويد : « نجاشى - يكى از كدخدايان و دهبانان - كارگزار و فرماندار اهواز و فارس بود . يكى از مردم تحت حكومتش به امام صادق عليه السلام گفت : من در ديوان نجاشى مقدارى ماليات بدهكارم . و او شخص مؤمن و معتقد به پيروى از شماست . اگر صلاح مىدانيد ، نامهاى به وى بنويسيد .
امام عليه السلام نامهاى به اين شرح به نجاشى نوشت : به نام خداوند بخشندهء مهربان . برادرت را خوشحال كن تا خداوند تو را خوشحال كند .
آن مرد همراه نامهء امام عليه السلام به مجلس نجاشى رفت . پس از آنكه خلوت شد ، نامه را به وى داد و گفت : اين نامهء امام صادق عليه السلام است ! نجاشى نامه را بوسيد و بر چشمانش گذارد . آنگاه از آن مرد پرسيد : چه خواستهاى دارى ؟
آن مرد گفت : در ديوان تو مقدارى ماليات بدهكارم !
نجاشى پرسيد : مبلغ آن چقدر است ؟
آن مرد گفت : ده هزار درهم ! نجاشى حسابدار خويش را فراخواند و دستور داد آن مبلغ را از سوى وى بپردازد . آنگاه آن مبلغ را برداشت و دستور داد براى سال آينده او بنويسد . سپس به وى گفت : آيا تو را خوشحال كردم ؟
آن مرد پاسخ داد : آرى ! فدايت گردم .
آنگاه دستور داد ده هزار درهم ديگر به وى پرداخت و پرسيد : آيا تو را خوشحال كردم ؟
آن مرد پاسخ داد : آرى ! فدايت گردم !
آنگاه دستور داد مركب و كنيز و غلام و صندوق لباسى به وى دادند و هر بار از وى مىپرسيد : آيا تو را خوشحال كردم ؟ و آن مرد پاسخ مىداد : آرى ، فدايت گردم ! و هر بار آن مرد به سؤال نجاشى پاسخ مثبت مىداد ، بر بخشش خود مىافزود . در پايان نجاشى به آن مرد گفت : اين فرش را كه هنگام تحويل نامهء سرورم بر روى آن نشسته بودم ، با خود ببر ! و از اين پس همهء نيازهايت را با من در ميان بگذار !
آن مرد با عطاياى فراوان از نزد نجاشى خارج شد . پس از مدتى نزد امام صادق عليه السلام رفت و ماجرا را به طور كامل براى امام عليه السلام بازگو كرد و هر چه مىگفت ، امام عليه السلام از كارهاى نجاشى اظهار شادى و رضايت مىكرد . آن مرد به امام گفت : اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله ! گويا از رفتارى كه نجاشى با من داشت ، خوشحال شديد !
امام عليه السلام فرمود : آرى ، به خدا سوگند ! يقيناً خدا و پيامبرش صلى الله عليه و آله را شاد كرد . »
1068 - 32281 - ( 28 ) صفوان از امام صادق عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :
« هر كس هنگام قدرت و مسئوليت به برادر مؤمنش نيكى كند يا مشكلى را از پيش پاى وى بردارد ، در روزى كه گامها بر صراط مىلغزد ، براى عبور از آن يارى مىشود . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 575
مساهمون: السيد البروجردي
ص٥٧٥