وسيلهاى از وسايلش بر زمين مىافتد ، فردى كه در پشت سر او قرار دارد ، بايستى آن را بردارد و به صاحبش تحويل دهد . در غير اينصورت مجازاتش مرگ است .
4 - هيچكس چيزى را از دست كسى نخورد تا دهنده ، خود ، اوّل از آن خورده باشد ، اگرچه آن دهنده يك امير و گيرنده يك اسير باشد .
5 - هيچكس حق ندارد چيزى را بخورد درحالىكه ديگرى او را نگاه مىكند مگر اينكه او هم با او مشغول خوردن شود .
6 - هيچكس با سير بودن ، خود را ممتاز قرار ندهد و اگر كسى از كنار گروهى كه مشغول غذا خوردن هستند بگذرد ، لازم است نزد آنان بنشيند و با آنان غذا بخورد و نبايد كسى از اين كار جلوگيرى كند .
7 - شستن لباس ممنوع است ، بلكه لباسها بايد آنقدر پوشيده شود تا مندرس و كهنه شوند .
8 - ممنوع است به چيزى « نجس » اطلاق شود . زيرا همهء اشيا پاك هستند .
9 - در قانون « ياسا » مردم ملزم هستند كه نسبت به هيچ مورد از مسائل مذهبى تعصب نداشته باشند .
10 - خطاب ديگران با الفاظ و القاب درشت و زيبا ممنوع است . هيچ فردى هرچند داراى مقام والايى باشد ، نبايستى به جز نامش ، با هيچ لقبى خطاب شود .
11 - وى هرگاه به جنگ مىرفت جانشين خود را به سان ديدن از ارتش و تجهيزات آن ملزم مىكرد ؛ و از او مىخواست كه همهء تجهيزات را بررسى كند و در آنها بنگرد حتى سوزن و نخ را . هرگاه معلوم مىشد كسى در برخى از نيازهاى لشكر كوتاهى كرده ، مجازات مىشد .
الإسماعيليون والمغول ونصير الدين الطوسي ( اسماعيليون و مغول و خواجه نصير الدين طوسى ) ( فارسى ) — صفحة 111
مساهمون: مهدى زنديه
ص١١١