گوش نداده بود ، اظهار ندامت مىكرد و مىگفت : « در پذيرش صلح با سعود نيز مرتكب خطا شدم . » ولى ديگر كار از كار گذشته بود و شريف فهيد نيز دريافته بود كه ديگر نواحى حجاز از دست رفته است و اقامت در اين سامان روا نيست و لذا بدون اينكه برادرش شريف غالب را در جريان امر قرار دهد ، شبى به صورت مخفيانه از مكّهء معظّمه به مدينهء منوّره هجرت كرد و پس از آن از مدينه به شام و از شام به عكّا رفت و تا رسيدن اجل موعود در آنجا رحل اقامت انداخت .
تاريخ الوهابيين ( تاريخ وهابيان ) ( فارسى ) — صفحة 50
مساهمون: مهدى پور
ص٥٠