مَا قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا مَا أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَرَبَّكُمْ وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 117 )
نگفتم بديشان جز آنچه مرا فرمودى كه پرستش كنيد خدا را پروردگار من وپروردگار شما وبودم گواه بر ايشان مادامى كه بودم در ايشان تا هنگامى كه مرا برگرفتى تو مراقب ايشان بودى وتويى بر همه چيز گواه ( 117 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 127 ( المائدة 117 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۱۲۷ ( المائدة ۱۱۷ )