مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ ( 117 )
مثل آنچه انفاق كنند در اين زندگانى دنيا مانند بادي است كه در آن است سرمايى سخت وزيده باشد به كشتزار گروهى كه خويشتن را ستم كردند پس نابودش ساخته باشد وخدا ستم بر آنان نكرد وليكن بودند خويشتن را ستمكنندگان ( 117 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 65 ( آل عمران 117 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۶۵ ( آل عمران ۱۱۷ )