وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِتَعْتَدُوا وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ وَلَا تَتَّخِذُوا آَيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا وَاذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُمْ بِهِ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 231 )
واگر طلاق داديد زنان را ورسيدند به سرآمد خويش پس نگه داريدشان بخوبى يا رهاشان كنيد بخوبى ونگهدارى نكنيد آنان را به آزار تا ستم كنيد وآنكه اين كار را كند ستم كرده است خويشتن را ونگيريد آيتهاى خدا را به مسخره وياد آريد نعمت خدا را بر شما وآنچه فرستاده است بر شما از كتاب وحكمت كه اندرز دهد شما را بدان وبترسيد خدا را وبدانيد كه خدا است به هر چيزى دانا ( 231 )