نافرمان ) و نه با احمق و نه با دروغگو رفاقت كند .
توضيح
- مجلسى ( ره ) گويد : اينكه دروغگو را در اين حديث جدا ذكر فرموده با اينكه داخل در فاجر بود براى اينست كه زيان او بيش از ساير فجار است .
6 -
امام صادق عليه السلام فرمود : هر گاه امير المؤمنين عليه السلام بمنبر بالا ميرفت ميفرمود : براى مسلمان سزاوار است كه از رفاقت با سه كس اجتناب كند : بىباك ( در گفتار و كردار و هرزه ) ، و احمق ، و دروغگو ، اما شخص بىباك و هرزه ، كار خود را براى تو زينت دهد ، و دوست دارد كه تو هم مانند او باشى ، و در كار دين و آخرتت تو را يارى نكند ، و رفاقت با او جفا و سخت دلى آرد ، و رفت و آمدش براى تو ننگ و عار است ، و اما احمق پس او بخير و خوبى تو دستور ندهد ، و در دفع شر از تو اميدى به او نيست اگر چه خود را بتعب و رنج اندازد ، و چه بسا بخواهد كه به تو سودى برساند ( ولى بواسطهء حماقتش ) به تو زيان رساند پس مرگ او بهتر از زندگيش باشد ، و خموشيش به از سخن گفتن است ، و دورىاش به از نزديكى است ، و اما دروغگو هيچ گاه زندگى بهمراهى او بر تو گوارا نيست گفتهء تو را نزد ديگران برد ، و حديث ديگران را نزد تو آرد ، و هر گاه داستانى را به آخر رساند داستان ديگرى بدنبالش افزايد تا آنجا كه بسا راست گويد ولى باور نكنند ، و در ميان مردم دشمنى اندازد ، و در سينهء مردمان كينهها بروياند ، پس از خدا بترسيد و خود را بپائيد ( كه با چه كسى رفاقت مىكنيد و طرح دوستى مىافكنيد ) .
7 -
از حضرت صادق عليه السلام از پدرش حديث شده كه فرمود : پدرم على بن الحسين ( عليهما السلام ) به من فرمود : پنج كس را در نظر داشته باش و با آنها همراه و هم صحبت و رفيق راه مشو ، من گفتم : پدر جان