جز در برابر كردار بشما روزى داده نشود ، واى بر شما علماى بدكردار ، مزد را بگيريد و كار را ضايع سازيد ، نزديك است كه صاحب كار ، كارش را بپذيرد و نزديك است كاركنان از تنگناى دنيا بتاريكى گور روند ، چگونه دانشمند است كسى كه در راه آخرت است و رو به دنيا دارد ، و آنچه به او زيان رساند محبوبتر است نزدش از آنچه به او سود رساند .
شرح
- آنچه ترجمه شد بنا بر اين است كه مراد از « رب » در جملهء « رب العمل » خداى متعال باشد و لفظ « يقبل » بياء موحدة و به صورت معلوم خوانده شود و از قبول گرفته شده باشد . ولى ممكن است « يقبل » به صورت مجهول خوانده شود و مقصود از « رب العمل » نيز عابدى باشد كه از عالم و دانشمند پيروى و تقليد مىكند ، و آنچه از دانشمند مىشنود به آن عمل كند و خود عالم عمل نكند ، كه حضرت بخواهد توبيخ كند دانشمندانى را كه بگفتار خود عمل نكنند ، و اين كلامى است كه فيض عليه الرحمة در معناى حديث فرموده است ، و محتمل است « يقبل » بياء مثناة و از اقاله باشد ، و بنا بر اين ترجمه چنين است :
« نزديك است صاحب كار كارش را پس بگيرد . . . » و اين احتمال را مجلسى عليه الرحمة از بعضى نقل فرموده است .
14 -
امام صادق عليه السّلام فرمود : دورترين حالى كه بنده از خداى عز و جل دارد اينست كه اندوهى جز براى شكم و فرج نداشته باشد .
15 -
و نيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : هر كه بامداد كند و روز را بشب رساند و بزرگترين اندوهش دنيا باشد خداى تعالى فقر و پريشانى را جلوى چشمش نهد ، و كارش را پريشان سازد ، و بجز بدان چه خداوند روزى او كرده نرسد ، و هر كه بامداد كند و شام كند و بزرگترين اندوهش آخرت باشد ، خداوند توانگرى و بىنيازى در دلش نهد و كارش را منظم كند .