فرشتگان من بندهء مؤمن ببندهء ديگرم از نشستن در خانهء دنيا بخل ورزيد ، بعزت و جلال خودم سوگند او هرگز ساكن بهشت من نگردد .
4 -
على بن جعفر گويد از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام شنيدم فرمود : هر كه برادر مؤمنش در حاجتى نزد او آيد همانا آن رحمتى است از جانب خداى عز و جل كه بسوى او روانه كرده است پس اگر آن را بپذيرد ( اين پذيرش ) او را بولايت و دوستى ما رسانده است ، و آن بولايت خداى عز و جل پيوند است ، و اگر از حاجتش باز گرداند ، و با اينكه قدرت بر برآوردن آن حاجت دارد آن را برنياورد خداوند مار آتشينى بر او مسلط و چيره كند كه تا روز قيامت در قبرش او را نيش زند ، خواه آمرزيده باشد و خواه در عذاب باشد ، و اگر ( در اين صورت بدروغ معذرت خواهى كند ) آن مؤمن حاجتمند نيز عذرش را بپذيرد حالش بدتر است . ( يعنى حال آن مؤمن حاجتمند چون دروغگوئى را تصديق كرده و نهى از منكر ننموده ، يا حال آن شخص ردكننده و عذرتراش زيرا ادعاى دروغ كرده ) .
گويد : و شنيدم از آن حضرت كه ميفرمود : هر كه يكى از برادران ( دينيش ) آهنگ او كند كه به او پناهنده شود در بارهء برخى از گرفتاريهايش و او پناهش ندهد با اينكه توانائى بر آن دارد ، ولايت و دوستى خدا را از خود بريده است .
باب كسى كه مؤمنين را بترساند
1 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : رسول خدا ( ص ) فرموده است : هر كه بمؤمنى نگاه كند نگاهى كه او را به آن بترساند ، خداى عز و جل در روزى كه سايهء ( رحمت و پناهگاهى ) جز سايهء ( رحمت ) او نيست او را بترساند .