تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة 72

مساهمون:

ص٧٢
در انجام حاجتش دريغ كند گرفتار بكمك كسى شود كه در آن كمك گناهكار ( خدا ) شود و مزدى هم نبرد .

2 -

حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر مردى از شيعيان ما كه نزد مردى از برادرانش برود و در بارهء حاجتى از او كمك بخواهد و او با اينكه قدرت بر آن دارد كمكش نكند خداوند او را گرفتار كند كه حاجت ديگرى از دشمنان ما را برآورد و بدان واسطه خداوند در روز قيامت او را عذاب كند .

3 -

حضرت صادق عليه السلام فرمود : كسى كمك ببرادر مسلمان خود و كوشش در آن و همدردى و همكارى با او را وانگذارد جز اينكه گرفتار بكمك كسى گردد كه در آن گناهكار شود و اجرى نبرد .

4 -

على بن جعفر از برادرش حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام حديث كند و گويد : شنيدم كه ميفرمود : هر كه مردى از برادران ( ايمانيش ) به او رو كند و در پارهء از گرفتاريهايش به او پناه آورد و او پناهش ندهد با اينكه قدرت بر آن دارد ، بتحقيق پيوند خود را از خداى عز و جل بريده است .

شرح

- مجلسى ( ره ) گويد : يعنى در دفع ظلمى يا قضاء حاجتى ضرورى به او پناهنده شود ، و مقصود از قطع ولايت خداوند ، يا دوستى او با خدا است ، و يا دوستى خدا با او است ، يا يارى خداوند او را يا يارى او خداوند را است ، و يا كنايه از سلب ايمان است زيرا خداوند ولى مؤمنين است .

باب كسى كه مؤمنى را از چيز خود يا ديگرى منع كند

1 -

حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر مؤمنى كه مؤمن ديگرى را از چيز خود يا ديگرى كه قدرت