توضيح - اين خبر هم از نظر معنى مانند حديث ( 3 ) است .
5 -
سماعه گويد : از حضرت صادق عليه السلام از اينكه مردى نام مرد ديگرى را ( كه برايش نامه مىنويسد ، يا مرد ديگرى كه نامش را بخاطر كارى ذكر مىكند و ظاهر همان معناى اول است ) در نامه پيش مياندازد ؟ فرمود : باكى نيست اين فضل و احسانى است ، نامش را پيش مياندازد و بدين وسيله او را اكرام كند ( و گرامى شمرد ) .
6 -
و نيز فرمود عليه السلام : باكى نيست كه مردى در نامه نام رفيقش را پيش از نام خود بنويسد .
7 -
مرازم بن حكيم گويد : حضرت صادق عليه السلام دستور فرمود براى كارى نامهاى بنويسند ، پس آن نامه نوشته شد و به نظر آن حضرت رساندند و در آن نامه
« ان شاء اللَّه »
ننوشته بودند ، فرمود : چگونه اميد داريد كه اين كار بپايان برسد ( و انجام شود ) با اينكه
« ان شاء اللَّه »
در آن نيست ؟ بنگريد هر كجا كه
« ان شاء اللَّه »
ندارد در آن بنويسيد .
8 -
احمد بن محمد بن أبى نصر گويد : حضرت رضا عليه السلام نامه را ( براى خشك شدن مركبش ) خاك بر آن ميريخت . و ميفرمود : عيب ندارد .
9 -
على بن عطيه نامههائى از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام ديد كه روى آنها خاك افشانده بودند .
باب نهى از سوزاندن كاغذهاى نوشته
1 -
عبد الملك بن عتبه گويد : از حضرت أبى الحسن عليه السلام پرسيدم از كاغذهائى كه جمع مىشود