همسايهء من در آن خانه كسى است كه خيرى از او به من نرسد و از شرش آسوده نيستم ؟ پس رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بعلى عليه السلام و بسلمان و ابا ذر - ( راوى گويد : ) ديگرى را هم فرمود كه من فراموش كردم و گمان دارم كه مقداد بود - دستور داد كه با بلندترين آوازشان در مسجد فرياد زنند كه :
هر كه همسايهاش از آزار او آسوده نباشد ايمان ندارد ، پس آنها سه بار آن را گفتند ، سپس با دست اشاره كرد كه تا چهل خانه است از برابر و پشت سر و طرف راست و سمت چپ ( يعنى تا چهل خانه از چهار طرف همسايه هستند ) .
2 -
حضرت صادق از پدرش عليهما السلام حديث كند كه فرمود : من در كتاب على عليه السلام خواندم : كه رسول خدا ( ص ) نامهاى ميان مهاجر و انصار و ديگران از مردم مدينه كه با آنان پيوند داشتند نوشت ( و همه امضاء كردند ) كه : همسايه مانند خود انسان است كه نه زيان به او رسد و نه گناهكار شود و ( ديگر اينكه ) احترام همسايه مانند احترام مادر است . و اين مختصر حديث است .
شرح
- اينكه فرمود : نه زيان به او رسد نه گناهكار شود شايد مقصود اين باشد كه همچنان كه مرد به خودش زيان نرساند و خويشتن در گناه نيفكند ، يا خود را گناهكار نشمارد نسبت بهمسايه هم بايد چنين باشد . ( از فيض - ره - ) .
3 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خوش همسايگى ( و خوشرفتارى با همسايه ) روزى را زياد كند .
4 -
كاهلى گويد شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود : كه چون بنيامين از دست يعقوب رفت عرضكرد : بار پروردگارا به من رحم نميكنى ؟ چشمم را كه گرفتى و فرزندم را كه بردى ؟ پس خداى