باب كيفيت نشستن
1 -
عبد العظيم بن عبد اللَّه در حديث مرفوعى ( كه سند را بمعصوم عليه السّلام رسانده ) حديث كند كه فرمود :
پيغمبر ( ص ) سه جور مىنشست :
1 - سر پا مىنشست و آن اين گونه است كه ساقهاى پا را از زمين بلند كند و دو زانو را در ميان دو دست خود حلقه وار بگيرد ( و رانها را به شكم چسباند ) و به شانه پاها را ببندد 2 - و گاهى دو زانو مىنشست 3 - و گاهى يك پا را خم ميكرد و پاى ديگر را روى آن ميانداخت ، و هرگز ديده نشد كه آن حضرت ( ص ) چهار زانو بنشيند .
2 -
ابو حمزهء ثمالى گويد : حضرت على بن الحسين عليهما السلام را ديدم كه نشسته بود و يكى از دو پاى خود را بر ران ديگر گذارده بود ، من عرضكردم : مردم از اين نوع نشستن خوششان نيايد و ميگويند : اين نشستن پروردگار است ؟ حضرت فرمود : اينكه من اين طور نشستم براى اين بود كه دلتنگ بودم ، و پروردگار كه دلتنگ نمىشود و چرت و خواب او را نميگيرد .
توضيح
- در ضمن حديث ( 5 ) شرحى بر اين حديث نيز بيايد .
3 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هر كه بمجلسى بدون تشريفات خشنود باشد خداى عز و جل و فرشتگانش پيوسته بر او رحمت فرستند تا از آن مجلس برخيزد .