باب كسى كه رفاقت و همنشينى با او لازم است
1 -
حضرت صادق عليه السلام فرمود : امير المؤمنين عليه السلام فرمود : باكى نيست بر تو كه با شخص خردمند همنشين شوى اگر چه كرم ( جوانمردى وجود و بخشش ) او را نپسندى ( و از اين ناحيه نفعى از او نبرى ) ولى از خرد او منتفع شو ، و از اخلاق بدش بپرهيز ، و هيچ گاه همنشينى با شخص كريم را از دست مده اگر چه از خرد او سودى نبرى ولى با خرد خود از كرم او سود ببر ، و بگريز هر چه ميتوانى از همنشينى با شخص پست و بىخرد .
2 -
ابو عديس گويد : حضرت باقر عليه السلام فرمود : اى صالح ( ظاهر اينست كه صالح نام ابو عديس بوده ) پيروى كن از كسى كه تو را ميگرياند و اندرزت ميدهد ، و پيروى مكن از آنكه تو را بخنداند و گولت زند ، و به زودى همگى بر خدا درآئيد و بدانيد .
شرح
- فيض ( ره ) گويد : يعنى چون بر خداى تعالى درآئيد صدق اين گفتار و حقيقت آن آشكار گردد ولى اكنون در زير پردههاى غرور و خودبينى پنهان است .
3 -
امير المؤمنين عليه السلام فرمود : رسول خدا ( ص ) فرمود : بنگريد : كه با چه كسى هم صحبت هستيد ؟ زيرا هيچ كس نيست كه مرگش فرا رسد جز آنكه يارانش در پيش خدا برابرش مجسم شوند ، اگر از نيكان باشد نيكانند ( و بدانها شاد شود ) و اگر از بدان باشد بد هستند ( و بداند كه بسرنوشت آنان دچار شود ) و هيچ كس نيست كه بميرد و هنگام مرگش برابر او مجسم نشود .