باب نوادر
1 -
حضرت باقر عليه السّلام فرمود : قرآنخوانان سه گروهاند :
يكى آنكه قرآن خواند و آن را سرمايهء كسب خود كند و پادشاهان را با آن به دو شد و بمردم بزرگى بفروشد .
و ديگر مردى است كه قرآن را بخواند و حروف آن را نگهدارى كند ولى حدود آن را ضايع سازد و آن را چون قدح ( جام آب ) نگهدارى كند ( يعنى براى خودنمائى و هنگام سودجوئى از آن منتفع گردد و در ساير اوقات پشت سر اندازد چنان كه شخص سواره جام آبش را پشت سرش مىآويزد و مانند اين كلام در كتاب دعاء باب صلوات گذشت مراجعه شود ) خداوند امثال اينان را در قرآنخوانان زياد نكند .
و ديگر مردى است كه قرآن خواند و داروى قرآن را بر دل دردمندش نهد و براى ( خواندن و به كار بستن و دقت و غور در معانيش ) شب زنده دارى كند و روزش را بتشنگى بسر برد ، و در هنگام نمازهايش و جاهاى آن بدان قيام كند ، و از بستر خواب بخاطر آن دورى گزيند ، و بخاطر اين دسته از مردمان است كه خداى عزيز جبار بلا را بگرداند ، و ببركت ايشان است كه خداى عز و جل شر دشمنان را باز دارد ، و بسبب آنان است كه خداى عز و جل از آسمان باران فرستد ، پس به خدا سوگند اينها در ميان قرآنخوانان از كبريت احمر كميابترند .
2 -
اصبغ بن نباته گويد : شنيدم از امير المؤمنين عليه السّلام كه ميفرمود : قرآن در سه بخش نازل شده يك بخش آن در بارهء ما و دشمنان ما است ، و بخش ديگر در سنتها و امثال است ، و بخش سوم در واجبات و احكام است .