13 -
ابو بصير گويد : به حضرت باقر عليه السلام عرضكردم : هر گاه قرآن را با صداى بلند ميخوانم شيطان نزدم آيد و گويد : تو با اين كار بخانوادهء خودت و مردم خودنمائى ( و ريا ) ميكنى ؟ فرمود : اى ابا محمد با صوت ( و آواز ) متوسطى بخوان كه خانوادهات بشنوند ، و آوازت را در خواندن قرآن در گلو بچرخان زيرا خداى عز و جل آواز خوش را كه در گلو چرخانده شود دوست دارد .
باب كسى كه هنگام خواندن قرآن خود را بغش مىزند
1 -
جابر گويد : به حضرت باقر عليه السلام عرضكردم : مردمى هستند كه چون آيهاى از قرآن را ذكر كنند و يا براى آنان خوانده شود مدهوش گردند و چنان مينمايد كه اگر دستها يا پاهايش را ببرند نمىفهمد ؟ فرمود : سبحان اللَّه اين كار شيطان است بچنين چيزى توصيف نشدهاند ، و همانا تأثر از قرآن باينست كه دل نرم شود و برقت قلب و اشك ريختن و ترس است .
و بسند ديگر نيز جابر اين حديث را از آن حضرت عليه السلام روايت كرده است .