تعليمش فرمود كه ترجمهاش چنين است : ) « اى نور من در هر تاريكى و اى وسيلهء انس من در هر وحشت و هراس ، و اى اميد من در هر اندوه ، و اى معتمد من در هر سختى ، و اى راهنمايم در هر گمراهى ، توئى راهنماى من آنگاه كه راهنمائى راهنمايان پايان پذيرد زيرا راهنمائى تو بريده نشود و هر كه را تو راهنمائى كنى گمراه نگردد ، به من نعمت دادى و فراوان دادى ، و روزى دادى و وافر دادى ، و غذا دادى پس نيكو غذائى دادى ، و عطا كردى و كامل دادى بىآنكه من سزاوار آن باشم بواسطهء كارى كه از من سر زده باشد ، ولى تو بدان آغاز كردى بخاطر كردم وجود خودت ، و من بكمك كردم تو بر نافرمانيت نيرو گرفتم ، و بكمك روزيت بر خشمگين كردن تو نيرومند شدم ، و عمرم را در آنچه تو دوست ندارى تباه كردم ، و بىپروائى من بر تو و ارتكاب آنچه غدقن كرده بودى و ورود من در آنچه بر من حرام كرده بودى جلوگير تو نشد از اينكه بفضل خود بازهم به من عطا كنى ، و بردباريت و بازگشتت بفضل بر من جلوگير من نشد كه در نافرمانيت بازگشت نكنم ، پس تو بسيار بازگشتكننده بفضل هستى و من بسيار بازگرد به گناهان ، پس اى كريمتر كسى كه در برابرش بگناه اعتراف كنم و اى عزيزترين كسى كه بذلت در برابرش فروتنى شود ، بخاطر كرم تو است كه من اعتراف بگناه خود كنم ، و بخاطر عزت تو است كه بخوارى فروتنى كنم ، پس تو در مقام كرم خود و اقرار من بگناهم با من چه خواهى كرد ، و در مقام عزتت با فروتنى من بخوارى ( با من چه خواهى كرد ) با من كن آنچه تو شايستهء آنى ، و با من مكن آنچه را من بدان سزاوارم » .
پايان كتاب دعاء و دنبال آن كتاب فضل قرآن است
الكافي ( أصول كافى ) ( فارسى ) — صفحة كتاب الدعاء من الكافي 393
مساهمون: الشيخ الكليني
صكتاب الدعاء من الكافي ٣٩٣