26 -
ابو حمزه گويد : من اين دعا را از امام باقر عليه السلام گرفتم و آن حضرت آن را دعاى جامع ميناميد ( و آن اينست : ) «
بسم اللَّه الرحمن الرحيم أشهد ان لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له ، و اشهد أن محمدا عبده و رسوله ، آمنت باللَّه و بجميع رسله و بجميع ما انزل به على جميع الرسل و ان وعد اللَّه حق و لقاءه حق ، و صدق اللَّه و بلغ المرسلون و الحمد للَّه رب العالمين و سبحان اللَّه كلما سبح اللَّه شىء و كما يحب اللَّه ان يسبح و الحمد للَّه كلما حمد اللَّه شىء و كما يحب اللَّه أن يحمد ، و لا إله الا اللَّه كلما هلل اللَّه شىء و كما يحب اللَّه ان يهلل و اللَّه اكبر كلما كبر اللَّه شىء و كما يحب اللَّه ان يكبر
( و دنبالهء دعا ترجمهاش چنين است ) . بار خدايا از تو خواهم كليدهاى خير و پايانهاى آن و كاملهايش و فوائدش و بركاتش و آنچه پايه دانش من بدان رسد و آنچه حافظهام از شمارهاش كوتاه است ، بار خدايا اسباب شناسائيش را براى من روشن ساز ، و درهاى آن را بر وى من بگشا ، و در بركات رحمتت مرا فرو بر ، و به خود دارى از دور شدن از دينت بر من منت گذار ، و دل مرا از شك پاك كن ، و آن را به اين دنيا و زندگى زودگذرم از ثواب آينده آخرتم سرگرم مكن ، و دل مرا بدر ياد داشتن آنچه نادانيش را نپذيرى سرگرم كن ، و براى هر خيرى زبان مرا رام كن و دلم را از رياء و خودنمائى پاك ساز ، و آن را در مفاصل من وارد نكن ، و كردارم را براى خود خالص گردان .
بار خدايا به تو پناه برم از شر و از همه انواع زشتيها پيدا و نهانش و بىخبريهايش ، و از هر چه شيطان