هر كه آن را پس از نماز صبح بخواند حاجتى نخواهد جز اينكه برايش ميسر گردد ، و خداوند مهم او را كفايت كند ( و آن دعا اينست : ) «
بسم اللَّه و باللَّه و صلى اللَّه على محمد و آله
وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ ، فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا
، لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ ، سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ
، حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ، فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ
، ما شاء اللَّه لا حول و لا قوة الا باللَّه [ العلى العظيم ] ما شاء اللَّه لا ما شاء الناس ، ما شاء اللَّه و ان كره الناس ، حسبى الرب من المربوبين ، حسبى الخالق من المخلوقين ، حسبى الرازق من المرزوقين ، حسبى الذى لم يزل حسبى منذ قط ، حسبى
اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
، عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ
» .
و فرمود : چون از نماز واجب فارغ شدى پس بگو : ( و دعائى دستور داد كه ترجمهاش اينست ) « خشنودم كه خدا پروردگارم باشد و محمد ( ص ) پيغمبرم باشد ، و اسلام دينم باشد و قرآن كتابم و فلان و فلان ( و نام امامان را ببرد ) امامان من باشند ، بار خدايا ولى تو فلان ( و نام امام زمان عليه السلام را ببرد ) است پس او را از برابر و از پشت سر و از راست و چپ و بالاى سر و پائين پايش نگهدارى فرما ، و عمرش را دراز كن ، و او را بأمر خود قائم كن ، و يارىكنندهء دينت قرارش ده ، و به او بنما آنچه را دوست دارد و آنچه چشمش را روشنى بخشد در بارهء خودش و فرزندانش و خاندان و مالش و در بارهء شيعيان و دشمنانش ، و بدشمنانش بنما چيزى را كه بدان بترسند و به او بنما در بارهء دشمنانش چيزى كه او دوست دارد و چشمش را بدان وسيله روشنى بخش ، و درد دلهاى ما و سينههاى مؤمنين را شفا بخش » .
فرمود : و چون پيغمبر ( ص ) از نماز فارغ ميشد ميخواند ( دعائى را كه ترجمهاش چنين است ) :