« اللهم انى اقدم محمدا نبيك صلى اللَّه عليه و آله بين يدى حاجتى و أتوجه به [ اليك ] في طلبتى فاجعلنى بهم وجيها في الدنيا و الآخرة و من المقربين ، اللهم اجعل صلاتى بهم متقبله و ذنبى بهم مغفورا و دعائى بهم مستجابا يا أرحم الراحمين »
.
3 -
صفوان جمال گويد : من ( هنگام نماز ) خدمت حضرت صادق عليه السلام بودم كه پيش از تكبيرة الاحرام روبروى قبله ايستاد و گفت :
« اللهم لا تؤيسنى من روحك و لا تقنطنى من رحمتك و لا تؤمنى مكرك فإنه لا يأمن مكر اللَّه الا القوم الخاسرون »
( يعنى بار خدايا مرا از رحمت خود محروم مساز و از مهر خود نااميدم مكن ، و از مكر و كيفر خود آسوده خاطرم منما زيرا از مكر خدا آسوده خاطر نشوند جز مردمان زيان كار ) گويد : من عرضكردم : قربانت من اين دعا را از هيچ كس پيش از شما نشنيدم :
فرمود : همانا از بزرگترين گناهان كبيره در نزد خداوند نااميدى از رحمت خدا و آسوده خاطر بودن از كيفر و مكر خدا است .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : مكر خدا همانند استدراج است كه دلش آسوده گردد و از مجازات خداوند در معصيتش نترسد ، و معتقد باشد كه گناهش آمرزيده است ، زيرا اين اعتقاد دروغ پنداشتن وعيدهاى خدا است ، و اين خوشگمانى به خدا نيست ، زيرا خوشگمانى آنست كه عمل كند و آمرزش خواهد و گمان داشته باشد كه عملش مقبول درگاه است و پيش از اين گفته شد .
باب دعا دنبال نمازها
1 -
حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه چون از نماز ظهر فارغ ميشد