بِناصِيَتِها إِنَّ رَبِّي عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
»
پيوسته در ضمانت خداى عز و جل مىباشد تا خداوند او را به جائى كه بوده است برگرداند . و بسند ديگر اين حديث را از أبى حمزه روايت كرده است .
2 -
و نيز ابو حمزه ثمالى گويد : بدر خانهء حضرت على بن الحسين عليهما السلام آمدم و هنگامى رسيدم كه آن حضرت از خانه بيرون ميرفت ، پس فرمود :
« بسم اللَّه آمنت باللَّه و توكلت على اللَّه »
سپس فرمود :
اى ابا حمزه بنده چون از خانهاش بيرون رود شيطان سر راه او آيد ، پس همين كه
« بسم اللَّه »
گويد دو فرشتهء ( موكل بر او ) گويند : كفايت شدى ، و همين كه گويد :
« آمنت باللَّه »
گويند : راهنمائى شدى ، و چون گويد : «
تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ
» گويند : نگهدارى شدى ، و شيطانها از او دور شوند و برخى از آنها ببرخى گويند : چگونه ما راه داريم به كسى كه راهنمائى و كفايت و نگهدارى شده ، گويد : سپس فرمود : بار خدايا امروز آبروى من از آن تو است ، سپس فرمود : اى ابا حمزه اگر تو مردم را رها كنى آنها تو را رها نكنند ، و اگر تو آنها را ترك گوئى آنها ترا ترك نگويند ، عرضكردم : پس من چه كنم ؟ فرمود : از آبروى خود به آنها بده و آن را براى روز احتياج و نياز خود ذخيره كن .
شرح
- مجلسى ( ره ) در آنجا كه حضرت فرموده :
« اللهم ان عرضى لك اليوم . .
. يعنى خدايا آبروى من امروز از آن تو است » گويد : يعنى من بخاطر تو متعرض آن كس كه آبرويم را بريزد نشوم يا باينكه او را عفو كنم و يا براى تقيه جواب او را ندهم .
و فيض ( ره ) گويد : يعنى من آبروى خود را بخاطر تو مباح كردم پس اگر غيبت مرا كردند يا ببدى مرا ياد كردند از آنها گذشتم و در عوض اجر آن را در قيامت از تو خواهم ، زيرا تو دستور بعفو و گذشت دادى ، و در حديث وارد شده كه روز قيامت ندا شود : هر كه بر خدا مزدى دارد برخيزد ، پس برنخيزد جز آن كس كه در دنيا گذشت و عفو داشته ، و از پيغمبر ( ص ) حديث شده كه فرمود : آيا