ميگوئى ده بار :
« اعوذ باللَّه السميع العليم
مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ وَ أَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ
، ان اللَّه هو السميع العليم »
پيش از آفتاب زدن و پيش از غروب ، و اگر فراموش كردى آن را قضا ميكنى چنانچه نماز را قضا ميكنى هر گاه فراموش كنى .
توضيح
- مجلسى ( ره ) گويد : اين حديث ضعيف است و كسى را هم نديدهام كه بخاطر اين حديث قائل بوجوب اين ذكر در صبح و شام شده باشد جز جمع كم و اندكى از متأخرين از محدثين ، و بنا بر اين مقصود از سنة واجبة يعنى لازمه و مؤكدة ( نه واجب به معناى فرض و آنچه در اصطلاح فقهاء است ) و در آخر حديث هم كه فرمايد : او را مانند نماز كه فراموش كنى اگر فراموش شد قضا كن » مجلسى ( ره ) گويد : احتمال دارد مقصود نماز واجب باشد و محتمل است مقصود نماز مستجب باشد ( پس اين جمله نيز دلالتى بر وجوب نكند چنانچه در بارهء نمازهاى مستحبى مانند نماز شب هم دستور به قضاى آن در روز در صورت فراموشى رسيده است ) .
32 -
محمد بن مروان از حضرت صادق عليه السّلام حديث كند كه فرمود : بگو :
« استعيذ باللَّه من الشيطان الرجيم و اعوذ باللَّه ان يحضرون ، ان اللَّه هو السميع العليم »
و بگو : «
لا إله الا اللَّه وحده لا شريك له يحيى و يميت و هو على كل شىء و قدير »
گويد : مردى به آن حضرت عرضكرد : ( گفتن ) آن فرض شده و محدود است ؟ فرمود : آرى فرض شده و محدود است ، پيش از آفتاب زدن ده بار و پيش از غروب نيز ده بار ميگوئى و اگر چيزى از آن از تو فوت شد از شب يا از روز آن را قضا كن .
شرح
- مجلسى ( ره ) گويد : اين روايت نيز ( مانند حديث گذشته از جهت سند ) ضعيف است - و سپس گويد : « فرض » در اصطلاح اخبار آن چيزى است كه وجوب آن از قرآن ظاهر گشته ، و در برابرش سنت آن چيزى است كه وجوب آن از سنت ظاهر شود ، و گاهى نيز فرض اطلاق گردد بر آنچه رجحان آن از كتاب ظاهر شود خواه واجب باشد و خواه مستحب و در مقابلش سنت نيز گاهى بر اعم از واجب اطلاق شود سپس كلمات اهل لغت را در معناى فرض ذكر مىكند كه گفتهاند : فرض به معناى توقيت و قراءة و سنت و